Jak kształcić swoją inteligencję?
- Rozwiązywać problemy i zadania z obszaru, w którym chcemy się wzmocnić.
- Znajdować alternatywne rozwiązania wybranych problemów. Porównywać rozwiązania. Tak ćwiczymy elastyczność umysłu.
- Studiować teksty geniuszy. Tak tworzymy nowe ścieżki poznawcze o wysokiej jakości.
- Trenować swoją pamięć operacyjną. Wystarczy dla codziennych doświadczeń szukać najlepszych rozwiązań, w których minimalizujemy szkody i koszty.
- Zrezygnować z podążania za pierwszym rozwiązaniem. Zapisać je, by je porównać z kolejnymi. Pierwsze rozwiązanie może mieć dwa źródła: skojarzenie zewnętrzne, intuicję. Tylko pierwsze rozwiązanie czerpane z intuicji ma wartość.
- Zaprzeczać tezom i badać pojawiające się skojarzenia. Tak ćwiczymy elastyczność umysłu.
- Ćwiczyć wrażliwość poprzez wielokrotny kontakt ze zjawiskiem. Studiuję albumy malarzy. Prace niektórych mi się nie podobają. Po kilkukrotnym kontakcie dostrzegam niuanse i jestem zachwycona.
Historia powstania
Nie wiem, czy napiszę coś nowatorskiego w tym znanym powszechnie temacie. Ale moim celem jest pokrycie pojęciami i postulatami najistotniejszych, dostępnych mojej wrażliwości, zagadnień. Pewne treści stanowią krok pośredni do rozwinięcia trudniejszych tematów. Nie znam stanu współczesnych badań nad inteligencją. Poniższe treści są opracowane na podstawie refleksji, błysków, które chwytałam na granicy świadomości przez 7 lat.
Założenia
- Inteligencja jest uwarunkowana genetycznie.
- Inteligencję można poprawić przez trening.
- Brak inteligencji można ukryć za szeroką wiedzą.
- Inteligencja karmi naszą potrzebę kontaktu z ideałem. Dlatego szukamy kontaktu z inteligentnymi ludźmi. Kontakt z inteligentną osobą przez naukę i kopiowanie rozszerza nasz potencjał. Jest wyzwaniem dla naszego umysłu.
- Osoba inteligenta nie musi być odkrywcą, wystarczy, że czerpie z odkryć innych.
- Inteligencja wymaga wrażliwości poznawczej, by odróżniać niuanse.
Definicje
Inteligencja – to sprawność mózgu (hardware’u), można na nią wpływać chemicznie.