- Inteligencja a wrażliwość. Człowiek inteligentny wychwytuje niuanse, a do tego potrzebna jest wrażliwość. Wrażliwość występuje w różnych przestrzeniach, stąd mamy różne rodzaje inteligencji. Człowiek inteligentny oprócz wrażliwości potrzebuje kreatywnego umysłu i zdolności oceny własnych pomysłów.
- Inteligencja emocjonalna. Czy inteligencja emocjonalna to cecha, czy wykształcona umiejętność? Moim zdaniem to wrażliwość emocjonalna i umiejętność zarządzania emocjami, której można się nauczyć. Może być niedostępna dla osób nadreaktywnych.
- Inteligencja ma dwa poziomy: poziom struktury i poziom realizacji. Poziom struktury to specyfika mózgu, która pozwala realizować inteligentne rozwiązania. Poziom realizacji to nasza aktywność na drodze do osiągania celów. Pojawia się pytanie, czy bez celu można ujawniać swoją inteligencję? Bez skuteczności w realizacji celów sprawność nie przynosi korzyści.
- Inteligencja bliskości. Ludzie empatyczni są jednocześnie wygrani i przegrani. Więcej cierpią, ale budują trwalsze relacje, bo dobrze rozumieją innych. Inteligencja bliskości jest drogą środka: ekstrapolacją własnych doznań, skorygowaną o uwarunkowania drugiej osoby.
- Wyższa inteligencja. Poprzez modlitwę, medytację, wyciszenie otwieramy się na wyższą inteligencję, nazywaną Bogiem, Buddą, Wyższym Ja, Inteligencją obcych. Różne nazwy, różne definicje i różne ścieżki kontaktu. Na każdej drodze warto w pewnym momencie porzucić definicje, doświadczać bezpośrednio. Wyższa inteligencja może być tylko uwolnieniem z niewoli JA, wówczas otwieramy możliwość pracowania większymi partiami mózgu, nie ograniczanymi przez więzy narzucane przez JA. To tylko hipoteza, ale przy niej nie musimy zakładać istnienia istoty wyższej. Możemy badać człowieka.
- Komentarz
- Rebloguj
-
Subskrybuj
Zapisan/y/a
Masz już konto na WordPress.com? Zaloguj się teraz.
Przez mądrość do szczęścia 