Definicje
Inspiracja to – reakcja umysłu na grupę bodźców poznawczych ukierunkowujących i aktywizujących procesy twórcze.
Natchnienie to – strumień inspiracji.
Twórczość poznawcza to – proces umysłowy prowadzący do kreacji nowych reprezentacji umysłowych.
Wartość inspiracji to – potencjał ilościowy i jakościowy inspiracji.
Potencjał ilościowy inspiracji to – zbiór wykreowanych treści.
Potencjał jakościowy inspiracji to – pojemność definicyjna wykreowanych teorii.
Umysł twórczy to – stan umysłu, który umożliwia kreację.
Próg poznawczy to – blokada poznawcza wynikająca z braku ukierunkowanej sieci skojarzeń.
Pokonanie progu poznawczego to – przesunięcie poznawcze w odsłonięty obszar badań. (Zatrzymałam się na słowie „odsłonięty”, mam tylko podświadome potwierdzenie słuszności użycia tego słowa.)
Przesunięcie poznawcze to – aktywizacja nowej sieci skojarzeń w procesach tworzenia.
Zasianie nowych skojarzeń to – wprowadzenie do pamięci roboczej i podświadomości pojęć, które chcemy badać.
Skojarzenia ciężkie – uwalniają procesy twórcze na dużych, wielopoziomowych sieciach skojarzeń.
Skojarzenia lekkie – aktywizują posiadane reprezentacje umysłowe.
Aktywna sieć skojarzeń – wzbudzona sieć skojarzeń w swojej części świadomej i podświadomej. Ona stanowi fundament tworzenia nowych treści.
Fundament poznawczy – posiadane wcześniej treści poznawcze w stanie potencjału twórczego.
Aktywacja sieci skojarzeń – wzbudzenie sieci skojarzeń przez grupę bodźców poznawczych.
Inspiracja definicyjna – formowanie używanej przez podświadomość definicji nowego dla świadomości pojęcia.
Inspiracja opisowa – formowanie charakterystyki nowego dla świadomości pojęcia.
Inspiracja obrazowa – formowanie reprezentacji dla danych pobranych przez zmysły.
Inspiracja strukturalna – wbudowywanie aktywnych definicji w struktury poznawcze.
Domknięcie poznawcze małe to – wypełnienie luki poznawczej.
Domknięcie poznawcze duże to – dopełnienie sieci skojarzeń w badanym zagadnieniu. Domknięcie poznawcze duże może mieć kilka stopni, nie zamyka na trwałe procesu twórczego tylko wyczerpuje bieżący potencjał.
Luka poznawcza – Brak definicji pojęć sąsiadujących w badanej sieci skojarzeń.
Środowisko sprzyjające – środowisko wzbudzające ukierunkowane procesy twórcze.
Środowisko blokujące – środowisko blokujące ukierunkowane procesy twórcze. Stany emocjonalne są jego częścią.
Klucz inspiracyjny – to kilka pojęć, na bazie których budujemy nowe skojarzenia. (Postuluję opracowywać jednocześnie 3 do 5 pojęć. Liczba opracowywanych w jednej chwili pojęć zależy od posiadanych propozycji i ich objętości poznawczej. Im większa objętość poznawcza, tym liczba powinna być mniejsza. Objętość poznawcza to wzbudzona sieć skojarzeń. Mamy ograniczone zasoby poznawcze i zbyt duża pojemność poznawcza zablokuje proces inspiracji.)
Tendencja twórcza – chwilowa, ukierunkowana aktywność we wzbudzonej sieci skojarzeń. Tendencja twórcza ma ograniczony potencjał. Wyczerpuje się, potrzebuje czasu na odbudowę zasobów.
Hibernacja inspiracji – to przerwa potrzebna na odbudowanie zasobów. (W hibernację trzeba się wprowadzić, zostawić nierozwiązane problemy, otwarte pytania, luki poznawcze. Ja w czasie hibernacji resetuję umysł przeglądając portale plotkarskie bez zapamiętywania znaczeń. Przeglądam portale informacyjne bez wgłębiania się w zagadnienia. Celem tego odmóżdżania jest reset aktywnych sieci poznawczych, bez wyczerpywania umysłu nadmiarem znaczeń.) Uwaga: czasem używam pojęcia inkubacja, i wydaje mi się, że te dwa pojęcia nie są idealnie zdefiniowane, zatrzymały się na poziomie przybliżeń.
Głód poznawczy – to ewolucyjne narzędzie zmuszające do poszukiwania znaczeń. Energię czerpie z emocji ciekawości. Głód poznawczy nie jest ciekawością. Ciekawość jest ograniczona do tematu. Głód poznawczy jest potrzebą dostarczenia zagadnień do pracy twórczej. Ciekawości doświadcza każdy, głód poznawczy dotyczy badaczy. Ludzie przeciętni nie doświadczają tego głodu, bo on wymaga zużywania zasobów, ludzie przeciętni są, w przeciwieństwie do badaczy, leniwi poznawczo. Badacz to postawa nie zawód.
Zasiewanie potrzeby poznawczej – to kontakt z nowością, zmiana środowiska na różnych poziomach, stawianie pytań.
Uczenie sieci neuronalnej tworzenia ukierunkowanego. Tworzenie składa się z trzech procesów: chwytania pojawiających się na granicy świadomości treści, wymagającego ciszy myślowej, tworzenia nowych reprezentacji poznawczych dopełniających luki poznawcze oraz budowania struktur zgodnych z reprezentacjami. Chwytamy strzęp myśli, często bez znaczenia dla naszego świadomego umysłu. Schwytany strzęp jest poznawczo inspirujący, uruchamia przepływ myśli, zatem musimy nauczyć się ten przepływ wzbudzać i za nim podążać.
Przepływ – to stan umysłu, w którym uwalniamy umysł ze zniewolenia wiedzą, pozwalamy myślom swobodnie płynąć w zaktywizowanym temacie. Myśli z przepływu trzeba na bieżąco zapisywać, bo nie ugruntowują się w pamięci. Zawartość przepływu stanowi inspirację dla dalszych badań.
Zgrzyt poznawczy – to narzędzie do uspójniania definicji z wiedzą niejawną realizowane przez dyskomfort poznawczy. Jak napiszę jakieś sformułowanie, mogę doznać zgodności poznawczej z wiedzą niejawną lub zgrzytu poznawczego, dyskomfortu, który wymusza konieczność przeformułowywania stwierdzeń. W kilku krokach wymuszanych przez zgrzyty poznawcze dochodzę do zgodności poznawczej sformułowanej definicji z wiedzą niejawną.