Przez mądrość do szczęścia

Są konserwatyści wartości i konserwatyści poznawczy. Przywiązanie do konkretnych wartości, do tradycji skłania do głosowania na konserwatystów. Istnieje też grupa konserwatystów poznawczych, którzy nie mają kompetencji, by docenić prezentowane przez liberałów rozwiązania. Zatem warto do konserwatystów mówić zgodnie z ich konwencjami: podkreślać szacunek do konkretnych wartości, oraz prezentować proponowane rozwiązania w języku korzyści.
Aby nie zrobić sobie z konserwatystów wrogów, nie należy zmieniać definicji pojęć, nie należy poszerzać znaczenia pojęć, natomiast można dodawać nowe pojęcia. Przykład: konserwatysta nie zaakceptuje małżeństw jednopłciowych, bo to jest ingerencja w znaną definicję, do której jest przywiązany, konserwatysta zaakceptuje nowe pojęcie: związek partnerski. PSTeoria proponuje podział na konserwatystów i liberałów ze względu na ich stosunek do zmiany. Liberałowie pożądają zmiany, konserwatyści jej unikają. Ludzie środka to ludzie zdrowego rozsądku, wybierający rozwiązania. Warto zbadać, jakie warunki muszą być spełnione, by w świecie ustawicznych zmian społeczeństwo rozważnie adaptowało się do wyzwań, pomimo odmiennych preferencji politycznych.