Tradycja jest narzędziem regulowania stosunków społecznych. Utrzymuje w pamięci społecznej ważne wydarzenia, przypomina wartości szanowane w społeczności, jednoczy wspólnotę. Każda tradycja jest narzędziem realizującym konkretne funkcje. Tradycja jest wprowadzana w konkretnym środowisku przyrodniczo-historycznym, z czasem, w wyniku rozwoju społeczności i środowiska, może stać się niedopasowana. Utrzymywanie jej na siłę szkodzi.
Rezygnacja z tradycji świadczy o tym, że przestała przynosić korzyści w sferze materialnej, społecznej bądź emocjonalnej. Staje się bezsensowna. Błędnie tradycję łączy się z przynależnością do narodu. Konkretna tradycja występuje w kręgach kulturowych lub religijnych. Czasami bywa niezgodna z prawem, jak tradycje subkultur. Tradycja często czerpie z poprzedzającej kultury. Celem wprowadzenia tradycji było zastąpienie świąt i rytuałów kultury porzuconej, aby mieszkańcy regionu przestali kultywować dawne wierzenia. Każda tradycja kiedyś nie istniała, kiedyś została wprowadzona, najczęściej po to, by realizować interesy władzy lub kościoła. Mamy tradycje rodzinne, niedzielone z innymi. To pokazuje, że tradycje mogą być różne.
Przez mądrość do szczęścia 