Kiedy aktywizuje się intuicja? Intuicja aktywizuje się przy braku wiedzy. Mamy jakieś przekonanie niepoparte argumentami w obszarze naszego doświadczenia. W obszarach, w których nie mamy doświadczenia, nie ufałabym podpowiedziom podświadomości. Lepiej poszukać wiedzy u innych.
- Z czego czerpie intuicja? Intuicja czerpie z wiedzy niejawnej zbieranej w kontakcie poza granicami świadomości.
- Czy intuicja jest mechanizmem poznawczym, który można zbadać?
Można badać intuicję, gdyż ona ujawnia się w strzępach poznawczych. Strzępy można zapisywać i budować na ich podstawie wnioski, które potem można weryfikować. - Jak uwalniać intuicję? Pozwolić sobie na nieracjonalność. Wyciszyć myślotoki, Chwytać strzępy poznawcze na granicy świadomości,Aby uaktywnić intuicję, należy nauczyć się definiowania pojęć. Tworzyć nowe pojęcia. Nowe pojęcia łatwo stworzyć z dwóch słów: rzeczownika opisującego naturę i przymiotnika opisującego przynależność. Proszę spróbować zdefiniować proste pojęcie: przekaz intuicyjny. Nie mamy definicji w wiedzy jawnej, więc nie możemy sięgnąć do pamięci. Musimy stworzyć definicję samodzielnie korzystając z wiedzy niejawnej.
- Aby uaktywnić intuicję, należy nauczyć się osiągania wyciszenia myśli i emocji. Dopiero wtedy na granicy świadomości pojawią się treści intuicyjne, które zaraz znikają. Tych treści najczęściej nie rozumiemy. Ja je nazywam strzępami poznawczymi. Muszę je zaraz zapisać, bo znikają. Zapisany strzęp poznawczy jest inspiracją. Postuluję, że strzęp poznawczy jest „forpocztą” fragmentu wiedzy niejawnej, dlatego możemy go rozbudować wsłuchując się w ciszę.
- Czym się różni swobodny przepływ myśli od wolnego wiersza? Swobodny przepływ jest ściekiem, zawiera wszystko, co pojawia się w świadomości w reakcji na wzbudzone skojarzenie. Wolny wiersz stawia wyzwanie. Uwalniane treści muszą być powiązane. Muszą budować strukturę. Ważna jest rola puenty. Ona wymusza domknięcie poznawcze, więc uczy nas korzystania z tego narzędzia.
- Intuicja wymaga kompetencji twórczych. Strzęp poznawczy nie jest nośnikiem znaczeń, jest tylko nośnikiem inspiracji. Badacz stawia sobie racjonalne pytanie: Jak zaangażować swoją intuicję w procesie odkrywania nowego? Pojęcia znane, dostępne w wiedzy jawnej, zostały przez kogoś odkryte. Pojęcia nieznane są niedostępne. Błędne koło. Dlatego ja proponuję układanie związków frazeologicznych złożonych z rzeczownika i przymiotnika (sieć rozplątana), lub z dwóch rzeczowników (sieć zapominania). Im bardziej „odjechane”, niecodzienne słowo, tym większy potencjał inspiracji. Badacz nie tworzy fikcji, on ujawnia swoją wiedzę niejawną kreując nowe struktury.
- Wrócę do narzędzia, które nazwałam zgrzytem poznawczym. Na co dzień odrzucamy to, co nam zgrzyta poznawczo, uznając to za bzdury. Zgrzyt poznawczy pobudza intelektualnie, wymusza szukanie prawidłowych sformułowań. Im bardziej doświadczamy dyskomfortu, tym bardziej jesteśmy zmuszani do wysiłku intelektualnego. Jesteśmy leniwi poznawczo. Każda okazja wymuszająca wysiłek umysłowy może stanowić narzędzie badawcze. Uruchamia przepływ, który możemy świadomie ukierunkowywać.
- Wrażliwość poznawcza. Pisałam w inny rozdziale o synonimach, tu się powtórzę w trochę innej odsłonie. Badacz musi rozwinąć wrażliwość poznawczą, by różnicować. Bez niej będzie tępy, umkną mu niuanse. Wrażliwość poznawczą można trenować definiując synonimy. Z wielu synonimów intuicji wybrałam podobne, przedstawię różnice, które dostrzegam.
- Głos wewnętrzny. Intuicja czerpie z wiedzy niejawnej, jest wnioskiem. Głos wewnętrzny to wewnętrzny krytyk.
- Przeczucie jest doznaniem, intuicja jest treścią.
- Szósty zmysł jest, moim zdaniem, drugą nazwą intuicji.
- Wyczucie to empatia.
- Przenikliwość to wrażliwość poznawcza.
Przez mądrość do szczęścia 