Przez mądrość do szczęścia

zatrzymać chwilę w pędzie
smakować gorycz niedokończonego 
nurzać się w kolorach
ciepłem przetykać słowa

łzy przegranej jak perły
przyszywać do płaszcza 
spełnienia
trwać
na przekór

kropla za kroplą drążyć
czynić
sunąć
ku przyszłości zakrytej

we mgle niedopowiedzenia
promyk zrozumienia
nadaje sens