Przez mądrość do szczęścia

Już nie powróci
nieutulony żal
wypłakany 
nocną porą
tylko mur 
między 
tobą i mną
wyżej 
się wzniesie

Już nie powróci
męczące pytanie
zadawane 
codziennie 
od nowa
mdła odpowiedź 
zamknęła usta
tylko mądrość
zamilknie
głupota zawalczy
o rację

Już nie powróci
marzenie 
które uskrzydlało Cię
do lotu w nieznane
szara rzeczywistość
zbyt często
przycinała skrzydła
tylko bezradność
rozgości się
na dobre

Wieje nudą
przytłumiona ciekawość
grzeczne dzieci
nie płaczą
by nie zabrudzić 
białego garnituru 
wychowania w obłudzie