Przez mądrość do szczęścia

Inteligencję PSTeoria definiuje jako sprawność mózgu (hardware’u), można na nią wpływać chemicznie. Umysł (software) możemy trenować. Mądrość się nabywa m.in. przez doświadczenie. Inteligencję ma się od urodzenia. Postuluję, że inteligencji nie można nabyć, można dzięki ćwiczeniom lepiej wypadać w testach, lub w powtarzalnych decyzjach. Mądrość to wypracowane mechanizmy, które produkują mądre wypowiedzi i mądre decyzje. Mądrość jest tematyczna. Nie jesteśmy mądrzy poza obszarem swojego doświadczenia. Postuluję, że ludzie mądrzy posiadają wiedzę strukturalną. Pojawia się pytanie: dlaczego ludzie mądrzy potrafią na podstawie uzyskanych danych kreować mądre wnioski, nie mając wiedzy w danej dziedzinie. Postuluję, że ludzie mądrzy nie muszą mieć wiedzy jawnej, mają natomiast wiedzę niejawną, strukturalną w obszarze, z którym wchodzili w kontakt. Dlatego człowiek niewykształcony może być mądry w życiowych sytuacjach, a będzie głupi w kosmologii. Postuluję, że zdolni badacze w kontakcie z dziedziną pracują na swoich strukturalnych reprezentacjach bytów i zjawisk z badanej dziedziny. Doświadczają wglądów, dobudowują struktury poznawcze, akomodują wiedzę.