Pierwszym krokiem w twórczości badacza jest tworzenie przyczółków w nowym, zarzucanie kotwic poznawczych, zasiewanie ziarna. Wspomniane metafory tylko przybliżają ten proces. Wokół kotwic, najlepiej 3-5, zaczynają aktywizować się sieci treści skojarzonych. Kotwice wzbudzają skojarzone sieci już posiadane. Tworzą się nowe związki. Wszystko dzieje się w podświadomości. Pojawiają się dwa pytania: jak tworzyć wnioski na bazie tych sieci i jak je ujawniać. Postuluję, że tworzenie wniosków na zadany temat jest procesem automatycznym, musimy mieć temat i treść. Możemy natomiast nauczyć się zarządzać tym procesem. Gdy na obrzeżach świadomości pojawia się nowa myśl, dygresja, podążamy za dygresją. W tym procesie doświadczamy konfliktu pomiędzy treścią znaną z pamięci jawnej i treścią ujawnianą, jeszcze ulotną. Niewolnik pamięci musi odrzucać treści znane. Ja nie mam dostępu do treści znanych. Wszystkie są ulotne, więc nowe. Znane nie są ulotne. Musimy postępować wbrew nawykom. W procesie odkrywania gubi nas wiedza, nasza pewność, nasze poczucie ważności. Badacz musi być nieśmiały w procesie tworzenia, skutkuje to niepewnością, czyli płynnością myśli. Takie są podatne na zmianę. Ustawiczny proces doskonalenia treści prowadzi do cennych wyników. Ja nigdy za pierwszym podejściem nie mam cennych wyników, mam tylko poczucie, że to właściwy kierunek.
Pojawiło się pytanie: czy z moich wskazówek może skorzystać poszukiwacz leku? Badacz w takiej sytuacji porusza się po bardzo ograniczonym obszarze. Musi mieć wiedzę o warunkach, procesach, wpływach. Musi testować różne rozwiązania szukając właściwego. Jemu również przyniesie korzyść umiejętna praca z intuicją i podświadomością. Pulę rozwiązań do testowania musi ujawnić z podświadomości. Jemu również przyda się wrażliwość poznawcza, celne definiowanie bohaterów teorii i związków między nimi. Jemu również przyda się chwytanie strzępów poznawczych. Każdy badacz musi być wykwalifikowanym rzemieślnikiem procesów poznawczych, mieć umiejętność używania narzędzi. Odkrycie rodzi się w podświadomości, wiedzy niejawnej i musi zostać ujawnione.
Przez mądrość do szczęścia 