Wprowadzam temat do pamięci (świadomej i podświadomej), zapisuję skojarzenia, usuwam te pozbawione potencjału (pozbawione smaku poznawczego), inkubuję znaczenia, dopuszczam nowe skojarzenia, kreuję cegiełki wiedzy. Próbkowanie jest metodą pracy z podświadomością. Mogę uwalniać treści, badać i odrzucać. W próbkowaniu nie ma oceny, jest tylko szukanie niesprzeczności. Błądzimy po omacku otwarci na dowolne skojarzenia pojawiające się na granicy świadomości po zasianiu ziarna. Celem próbkowania jest poszerzenie przestrzeni badawczej, wyłuskanie ze śmieci nowych pojęć strukturalnych. W próbkowaniu nie ma żadnej konsekwencji, jest wolność. Otwieramy się na każdy okruch znaczeń. Głębokie, strukturalne znaczenia rezonują w umyśle i możemy je zapisać, by potem badać. Próbkowanie jest pracą z niejawną pamięcią strukturalną, dlatego nie może się odbywać w świadomej pamięci roboczej, gdyż ona pracuje z pamięcią jawną. Próbkowanie jest chwytaniem inspiracji i uruchamianiem łańcuchów skojarzeń. Zapisywaniem tego, co się pojawia w celu późniejszego badania pod kątem niesprzeczności. Pamięć niejawna, strukturalna jest podatna na przekształcenia, stąd staje się najlepszym poligonem kształtowania nowych treści.
Zjawisko AHA nie jest potwierdzeniem odkrycia prawdy, jest potwierdzeniem uzyskania zgodności. Wyniki pracy umysłu podświadomego wyprzedzają zrozumienie, dlatego musimy być otwarci na zapisywanie ‘bzdur’, które później staną się inspiracją do sformułowań, które uznamy za wartościowe.
Uczymy się reprezentacji umysłowych sformułowanych przez innych. Poznajemy prawdę, rzeczywistość i kreujemy nowe reprezentacje poznawcze.
Czytanie ze zrozumieniem bazuje na wiedzy jawnej. Czytanie między wierszami, bez zrozumienia ma inny cel, ma wzbogacać wiedzę niejawną, źródło intuicji.
Zrozumienie wymaga domknięcia poznawczego. Poznanie nie musi być zapośredniczone słowami, słowa przychodzą po poznaniu. Postuluję, że badacz powinien najpierw rozszerzyć swoją wiedzę strukturalną, a potem zbudować jej słowną interpretację zapisywaną w wiedzy jawnej.
Dialog realizowany jest na poziomie znaczeń. Gdy nie rozumiemy wypowiedzi, mamy szansę na wprowadzenie do podświadomości nowych pojęć, ziaren nowych cegiełek wiedzy strukturalnej. Treści zrozumiałe nie inspirują na poziomie głębokim. Zrozumienie warto budować w opozycji do pewności.
Przez mądrość do szczęścia 