Naukowiec zna literaturę przedmiotu. Wielki naukowiec buduje struktury dla nowych zagadnień, które przeciętni naukowcy uzupełniają.
Warto z literatury przedmiotu wypisać głównych bohaterów, strzałkami połączyć te powiązane. Ta metoda wzbudzi sieć poznawczą. Można zadawać sobie pytania: czego tu brakuje? jaki wpływ kształtuje tę reakcję? dlaczego ten byt reaguje, na co reaguje? na co wpływa ta zmienność bytu?
Każda zmiana ma nadawcę i adresata, a to są bohaterzy teorii. Więc możemy śledzić zmianę, by odkryć bohaterów teorii.