Przez mądrość do szczęścia

Mam wątpliwości związane ze skutecznością winy w sferze wychowania. Wina związana jest z przyczynieniem się osoby obwinianej do złego skutku. Wynika z działań świadomych lub niedopilnowania. Nie można obwiniać osoby za coś, na co nie miała wpływu. Pojawia mi się pytanie: czym różni się odpowiedzialność od winy? Odpowiedzialność świadomie podejmujemy, znamy konsekwencje. Odpowiedzialność jest postawą osoby dojrzałej. Poczucie winy jest narzędziem wykształconym przez ewolucję, z czasów, gdy społeczności nie były jeszcze dojrzałe. Jest narzędziem pierwotnym. Wina zawsze występuje w parze z karą. Odpowiedzialność występuje w parze z konsekwencjami. Wina i kara są uznaniowe. Odpowiedzialność i konsekwencje są konkretne. Mogą nie być wyrażone, lecz można je jasno określić. Wina i kara jako narzędzia funkcjonujące w społeczeństwie mają jeden cel: zapobiegać powtórkom szkodliwych działań. Funkcjonują w systemie prawnym. Odpowiedzialność i konsekwencje nie są uznaniowe, są częścią procesów. Prawo jest uznaniowe i takie ma być, bo tylko prawo uznaniowe jest realne. Natomiast w obszarze wychowania warto określać odpowiedzialność realizowanej roli społecznej i badać konsekwencje działań lub zaniechań. Manipulatorzy wzbudzają poczucie winy dla realizacji własnych celów. Jakie są skutki uboczne obwiniania? Dzieci wychowywane w poczuciu winy mają problemy w życiu dorosłym. Wzbudzanie poczucia winy niszczy zaufanie i poczucie bezpieczeństwa.