- Oświecenie a cisza. Intuicja działa na granicach świadomości w emocjonalnej i myślowej ciszy. Stąd bez ciszy nie będzie oświecenia, to jeden z warunków koniecznych.
- Oświecenie a skojarzenia. Skojarzenia są pułapką. Siecią, w którą wpada ryba oświecenia.
- Oświecenie a wgląd. Hipoteza: oświecenie to stały strumień wglądów.
- Oświecenie a zaskoczenie. Oświecenia nie można planować. Można planować realizację warunków sprzyjających oświeceniu. Samo oświecenie jest dla nas pozytywnie zaskakujące. Metaforycznie można opisać oświecenie jako otwarcie trzeciego oka, aktywizację szóstego zmysłu.
- Przerzucanie uwagi chroni przez zmęczeniem, nie wyłączamy się. Brak zmian wyłącza.
- Warunki sprzyjające oświeceniu. Jakie są warunki sprzyjające aktywności intuicji. Intuicję każdy ma, część osób ma ją zablokowaną. Pojawia mi się pięć warunków: wszechstronny kontakt z zagadnieniem, umiejętność wyciszenia, umiejętność chwytania strzępów poznawczych na granicy świadomości, inspirowanie się tymi strzępami, rozbudowanie inspiracji w sformułowania w postaci postulatów i definicji.
- Uważność można opisać jako podążanie świadomością za procesem. Hipoteza.
- Oświecenie a mądrość. Oświecenie jest jedną z odmian mądrości. Inną odmianą mądrości jest doświadczenie.
- Oświecenie a poznanie. Trudny postulat. Pojawia mi się pytanie: jakie jest miejsce oświecenia w procesach poznania? Hipoteza: wszelkie poznanie zdobywane poza wiedzą jawną (komunikaty, obrazy, filmy, artykuły, itp…) jest wynikiem oświecenia albo doświadczenia.
- Oświecenie a doświadczenie – różnice. Hipoteza: oświecenie jest zjawiskiem tylko poznawczym, tworzonym w procesach ujawniania. Doświadczenie jest zjawiskiem poznawczym, emocjonalnym i fizycznym (nasze ciało też się uczy). Oświecenie to nagłe utworzenie reprezentacji fragmentu rzeczywistości dopasowane do już posiadanej wiedzy, musimy doświadczyć zgodności. Doświadczenie to podświadoma nauka w kontakcie ze zjawiskiem.