Przez mądrość do szczęścia

Biała kartka papieru
przestrzenie nie odkryte
wolność słowa jak kropla drążąca skałę 
stwarza świat na nowo

Cisza
zgiełk myśli milknie
pojawia się nowe niedostępne 
powszedniości zdarzeń

Krzyczy człowiek 
papierowymi słowami
rozmawia ze wszystkimi
którzy chcą słuchać

Słowa wyrysowują 
w przestrzeni znaczeń
światy nie poznawane
szkiełkiem ni okiem

Słowa zatrzymują w kadrze
chwile
uczucia
znaczenia
pomijane w natłoku myśli

Powstaje wiersz
nowy świat
w który ucieka świadomość

Alternatywne przestrzenie
zamyślenie
marzenie
cierpienie
radość

I ta codzienność
tak powszednia
tak zwykła

Diamenty słów
zatopione w poezji
przetrwają wieki
czekając