Potencjał. Postulaty. Cz. 10

Opublikowane przez Jadwiga Magnuszewska
  1. Potencjał opisu strukturalnego. Mamy narrację. Jest to historia zbudowana na bazie faktów i pseudo-faktów. Może współistnieć kilka różnych narracji w tym samym obszarze. Narzędziem walki z zakłamaniem narracji są opinie budowane z pojęć strukturalnych i strukturalnych reprezentacji istniejących procesów. Potencjał i siła prawdy gubi się w interesownych historiach, ideach budowanych na potrzeby grup interesów. Siła prawdy nie przejawia się w jednomyślności, która jest niemożliwa w przypadku sprzecznych interesów. Siła prawdy przejawia się w ujawnieniu sprzecznych interesów. Nie narzucamy innym swoich opinii, nie uznajemy swoich opinii za prawdę. Wypracowujemy, uznaną przez większość, strategię zaspokajania potrzeb. Czasem to podejście wymaga rezygnacji, czasem wymiany, często czekania. Nie unikniemy niezadowolenia, nie wszystkie potrzeby możemy zaspokoić, nie wszystkie interesy zrealizować. Demokracja wypracowała narzędzia walki o swoje interesy. Możemy walczyć w granicach prawa lub walczyć o zmianę przestarzałego prawa. Celem narracji jest zdobycie wiarygodności, przyznanie racji. Racja, kreowana na podstawie niepełnej puli danych, nie odzwierciedla prawdy.
  2. Potencjał a funkcja. Każdy byt ma potencjał realizacji zmian w jednym z dwóch nurtów: własnej zmienności, lub inicjowania cudzej zmienności. Funkcja bytu jest zbiorem zmian, których byt może być przyczyną. Nóż kroi, samochód pozwala przenosić się z miejsca na miejsce, okulary pozwalają widzieć dokładnie. Nowe byty są kreowane w celu realizacji konkretnej funkcji. Odkrycie jest ujawnieniem nowych zastosowań bytów istniejących.
  3. Potencjał a termin końcowy. Termin końcowy jest rodzajem presji, mobilizuje zasoby w realizacji celów. Dzięki niemu aktywizujemy zasoby trudniej dostępne, angażujemy w realizację celu więcej zasobów.
  4. Potencjał a naciski. Trudny temat. Odczuwam brak skojarzeń. Naciski nie zwiększają potencjału, czasem mobilizują potencjał posiadany, czasem paraliżują. Mobilizują do zdobywania nowego potencjału, gdy nacisk jest zewnętrzną motywacją, która przedłuża nasze zaangażowanie w procesie realizacji celu.
  5. Potencjał a taktyka i strategia. Ważny temat. Strategia ustala granice zaangażowania, taktyka aktywizuje narzędzia.
  6. Potencjał a wsparcie w rozwoju. Zakładam, że do pozycji, w której osiągamy sukcesy musimy dojrzeć. Dojrzewamy w rozwoju. Stąd potencjał buduje się w rozwoju. Osoby konserwatywne, które unikają rozwoju, tracą część potencjału. Osoby konserwatywne nie lubią zmian, a potencjał jest uśpioną zmianą.
  7. Potencjał a środowisko sprzyjające. Uśpiona zmiana, potencjał, uaktywnia się w określonych warunkach, zatem możemy mówić o środowisku sprzyjającym. Osoby inteligentne będą szukać środowiska, które uaktywni potencjał ich indywidualności. Kiedy wybieramy kierunek studiów, nie jesteśmy jeszcze uformowani. Wiele osób realizuje się w dziedzinach, które nie mają nic wspólnego z ich wykształceniem.
  8. Potencjał a świadomość. Temat niezmiernie ważny. Bez świadomości jesteśmy marionetkami na sznurkach bodźców, ślepo reagujemy. Świadomi – wybieramy. Potencjał to uśpiona zmiana, świadomie wybieramy zmianę, którą chcemy aktywować.
  9. Potencjał oswojenia się. Dotyka nas problem, napotykamy na trudność, doświadczamy ataku, psuje się nam życie. Reagujemy emocjonalnie, nadmiernie emocjonalnie. Oswajamy się z sytuacją, emocje opadają, przechodzimy w tryb zadaniowy. Uwalniamy się do osiągania celów.
  10. Potencjał a wątpliwość. Wątpliwość kruszy naszą pewność. Pewność betonuje sformułowania, kończy proces rozwoju. Wątpliwość uruchamia proces rozwoju, jest źródłem dyskomfortu, który wyciszamy szukając prawidłowych opisów. Proszę zauważyć, że jesteśmy istotami uczącymi się. Wątpliwość uruchamia procesy poszukiwania, które domykane są uczeniem się. Owocem uczenia się jest wiedza. Narzędzia poznawcze umożliwiają poprawne decyzje. Bez wątpliwości tkwilibyśmy w bezruchu. Wątpliwość jest stanem przejściowym, objawia się marazmem poznawczym, niezdolnością do podjęcia decyzji. Uruchamia procesy poszukiwań, wyłącza się wraz z zaakceptowaną odpowiedzią. Postuluję, że osoby dążące do perfekcji, powinny szukać źródeł wątpliwości. Spokój poznawczy jest strefą komfortu blokującą rozwój.

Dodaj komentarz