Ja tworzę w krokach przybliżeń treści idealne, które jak puzzla pasują do innych posiadanych w moim umyśle treści. Treść doskonała, produkowana przez AI jest czymś innym. Treść produkowana przez AI jest dopasowana do podanych pytań i zapisów na nośnikach powszechnie dostępnej pamięci, pamięci bitmapowej, nie podlegającej akomodacji. Moja treść jest dopasowana do zawartości mojej pamięci strukturalnej, ustawicznie akomodującej się do jednej, spójnej, strukturalnej mapy rzeczywistości. Jaka jest wyższość pamięci strukturalnej nad pamięcią bitmapową (nieuaktualnianą)?
W punktach wymienię korzyści:
1. Pamięć podlegająca akomodacji uaktualnia się, by dopasować zawartość do nowych danych.
2. Pamięć podlegająca akomodacji poprawia swoje błędy.
3. Pamięć podlegająca akomodacji ma tendencję do uzupełniania dziur w strukturalnej mapie poznawczej.
4. Pamięć strukturalna pozwala śledzić zmianę, która przemieszcza się w procesach po kolejnych elementach mapy strukturalnej. To pozwala odwzorować występujące w świecie procesy, oraz przewidzieć ich skutki.