Czy istnieje inteligencja badawcza?

Skończyły mi się tematy do rozważań. Lubię okrągłe liczby. To jest ostatnie 130-ste pytanie fundamentalne. Ja chwytam problem badawczy na granicach świadomości w zupełnej ciszy. Narzędziem badacza może być dygresja. Trzeba ją tylko potraktować jako inspirację. Dygresja wykracza poza aktywną w danej chwili wiedzę. Ja posiadam inteligencję badawczą, bo codziennie pojawia mi się inspiracja. Spróbuję ją rozłożyć na działania. Przeszkodą badacza jest pamięć, jesteśmy zniewoleni tym, co wiemy. Przeszkodą badacza są myślotoki i emocjonalne porwanie. Wsparciem badacza jest umiejętność pracy z intuicją, podświadomą wiedzą strukturalną, w której treści są akomodowane. Narzędziem badacza jest pytanie. Ja uznaję żyzne pytanie za połowę sukcesu, nie każde pytanie. Jak postawić skuteczne (inspirujące) pytanie badawcze? Spróbuję wejść w buty systemowego naukowca. Ja działam poza systemem. Naukowiec zna literaturę zagadnienia. Naukowiec coś odkrył w temacie, opublikował artykuł. Zna terminologię zagadnienia, głównych bohaterów. Naukowiec może śledzić zmiany. Każda zmiana ma nadawcę/źródło/przyczynę i odbiorcę/skutek. Czasem jest to grupa bytów. Już kiedyś proponowałam: idź za zmianą. W PSTeorii postuluję, że świat jest siecią bytów powiązanych relacjami, każda relacja to zmiana nadawcy i reakcja odbiorcy. Warto badać proste pytania: co jest skutkiem zmiany? co jest przyczyną zmiany? co reaguje na zmianę? Zmianę czasem trudno zaobserwować. Zmiana czyni różnicę w czasie. Zatem najłatwiejszym krokiem badacza będzie badanie dynamicznego środowiska zaobserwowanej różnicy. Pojawiły mi się inspiracje z innych obszarów, rozwinę je. Aktorzy drugiego planu, którzy nie będąc głównymi bohaterami sytuacji mieszają, zaciemniają nasze zrozumienie. Nie wyróżniają się, więc trudno ich zidentyfikować, ale wiedząc, że istnieją, łatwiej ich zidentyfikować. Są też sterujący z tylnego rzędu. Wydaje nam się, że władza (źródło decyzji) w sytuacji należy do głównych bohaterów, często jednak ktoś z tyłu pociąga za sznurki. Nie zmienimy decyzji, jeśli nie wpłyniemy na tych sterujących z tylnego siedzenia. Oni czują się bezpieczni, niewidoczni, nieodpowiedzialni, więc bezkarni. Inspiracją moich pytań badawczych są białe plamy w mojej mapie wiedzy strukturalnej. Nie wiem dlaczego, nie widzę związków, nie potrafię wskazać źródeł i przewidzieć skutków. Wszystkie te elementy mogą być inspiracją pytania badawczego


Dodaj komentarz