Prawda – to wszystko to, co jest. Cała rzeczywistość. Żaden fragment rzeczywistości prawdą nie jest, bo jest pozbawiony wpływów, które go zmieniają.
Fakt – to dostrzeżone zjawisko lub byt wchodzące w skład opowieści.
Pseudofakt – to fakt zniekształcony na potrzeby realizacji celów narracji.
Informacja – to zapisany fakt lub pseudofakt.
Pseudoinformacja – produkt wyobraźni skonstruowany na potrzeby celów narracji.
Dezinformacja – to przekazywanie pseudoinformacji budujących rzeczywistość alternatywną, gloszenie kłamstw, pseudofaktów, to snucie szumu informacyjnego. Celem dezinformacji jest ukrycie prawdy i wywołanie pożądanych zachowań.
Narracja – to model prawdy zgodny z celami i opiniami głoszonymi przez narratora, subiektywne odwzorowanie fragmentu rzeczywistości. Narracja jest częściowo zakłamanym, a częściowo prawdziwym odwzorowaniem. Częścią prawdziwą narracji narrator zdobywa zaufanie odbiorcy, częścią zakłamaną narracji realizuje swój cel. Prawdziwą część narracji można odwzorować strukturalnie. Narracja to rozbudowany, dynamiczny kontekst.
Opowieść – to potoczny opis rzeczywistości.
Szum informacyjny – to pozbawione związku strumienie informacji mające na celu przeciążenie poznawcze odbiorców. Odbiorca przeciążony poznawczo nie ma potencjału, by szukać prawdy.
Komunikat – to przekazany odbiorcy przez nadawcę zbiór informacji.
Slogan – to krótkie stwierdzenie, które ma wywoływać określone skojarzenia i emocje.
Dowód – to potwierdzenie tezy. Dowód nie odzwierciedla prawdy, gdy teza jest fałszywa.
Kłamstwo – to komunikat sprzeczny z posiadaną wiedzą.
Niekłamstwo – to komunikat niesprzeczny z posiadaną wiedzą.
Etykietowanie – to przypisywanie cech. Etykiety są częścią stereotypów.
Dysonans poznawczy – to dyskomfort odczuwany w sytuacji, gdy nowy fakt jest niezgodny z posiadaną wiedzą. Aby uniknąć dysonansu, wypieramy lub zniekształcamy obraz rzeczywistości. Rzadko zmieniamy wiedzę.
Bańka poznawcza – to grupa posiadająca zgodne poglądy. Dysonans poznawczy sprawia, że unikamy osób o sprzecznych z nami opiniach.
Dysonans holistyczny – to dyskomfort odczuwany w sytuacji narzucania nam fałszywej narracji.
Społeczny dowód słuszności – to opinia dzielona przez większość.
Praworządność – to szacunek dla obowiązującego prawa realizowany w podejmowanych decyzjach.