Pokonywanie barier. Pomysły. Cz. 6

Opublikowane przez Jadwiga Magnuszewska
  1. Zmiana nawyków jest skuteczniejsza, gdy realizujemy ją w małych krokach. Duże zmiany rozkładamy na ciąg małych.
  2. Gdy spotykamy nieprzekraczalną barierę, potrzebujemy pomocy z zewnątrz w postaci wiedzy, zasobów i specjalistów.
  3. Samoświadomość pozwala przygotować się do pokonywania barier pozornych.
  4. Gdy unikamy pokonywania barier, potrzebujemy popracować nad poczuciem własnej wartości i poczuciem skuteczności. Poczucie własnej wartości uświadamia nam, że mamy prawo do zmiany na lepsze, poczucie własnej skuteczności uświadamia nam, że mamy dostęp do potencjału, który pomoże nam pokonać barierę.
  5. Opracowywanie alternatywnych scenariuszy rozwiązania wspiera nas na kilka sposobów. Poszerzamy sieć skojarzeń, co prowadzi do kreowania kilku, czasem nieoczekiwanych, rozwiązań. Uświadamiamy sobie nasze braki, co pozwala szukać skutecznej pomocy na zewnątrz.
  6. Rozwiązanie wymagane do pokonania bariery musi być zrealizowane na wszystkich poziomach występowania bariery. Nasza nieskuteczność wynika z pomijania niektórych poziomów. Przykładowe poziomy: energii, zasobów, emocji, pieniędzy, wiedzy, umiejętności, ciała, umysłu.
  7. W czasach Internetu dostęp do wiedzy eksperckiej jest łatwiejszy. W dokonywaniu zmiany często musi nam towarzyszyć specjalista, który wyłapuje nieuświadamiane błędy, które uniemożliwiają osiągnięcie zmiany. Internet należy traktować jako źródło inspiracji.
  8. Wyzwanie uskrzydla, co praktycznie jest realizowane w uwalnianiu potencjału. Problem przygniata, co praktycznie jest realizowane w budowaniu barier pozornych. Podejmowanie wyzwań jest ścieżką rozwoju. Jesteśmy ewolucyjnie zaprogramowani na rozwój. Problem zamieniamy w zadanie do wykonania ze scenariuszem rozwiązania, zadanie traktujemy jako szczebel drabiny rozwoju. W taki sposób uzewnętrzniamy problem, nabieramy dystansu i dzięki temu uwalniamy potencjał do jego rozwiązania.
  9. Marzenie jest krokiem pośrednim w realizacji celu. Ono pozwala pracować z nierealnymi na początku celami, pozwala przygotowywać strategię rozwiązania i budować wewnętrzny potencjał. Bez marzeń nie byłoby rozwoju, gdyż nasza racjonalność skutecznie blokowałaby nierealne cele. Marzenie wyłącza wewnętrznego krytyka i możemy rozpatrywać nawet nierealne strategie. Większość wielkich osiągnięć była na początku nierealnym marzeniem. Dzięki marzeniu dojrzewamy do osiągnięć.
  10. Czasem bliscy podkopują nasze poczucie własnej wartości, wyzywają nas od nieudaczników, w ten sposób blokują naszą sprawczość. Musimy poszukać osób, które w nas uwierzą. Jest to jeden ze sposobów wsparcia społecznego. Znajomy nie musi wierzyć w nasze marzenie, wystarczy, że wierzy w nas.
  11. Oswajanie problemów. Początkowo bariery wydają się trudne do pokonania. Załamujemy się. Omawianie problemów ze znajomymi oswaja nas z trudnością przez urealnienie zadania do wykonania. Istnieją specjaliści, więc nie musimy robić wszystkiego sami, możemy delegować zadania.
  12. Tryb zadaniowy jest postawą sprzyjającą rozwiązywaniu problemów. Składa się z kilku etapów: zdefiniowania problemu, przygotowania scenariusza rozwiązania podzielonego na dostępne dla nas podzadania, zabezpieczenia zasobów, realizacji podzadań. Przygotowanie planu rozwiązania problemu uwalnia nas z bezradności, buduje w nas sprawczość.
  13. Niewiedza jest źródłem barier w nas. Dlatego tak skuteczna jest psychoterapia, gdy ujawniamy bariery i poszerzamy wiedzę. Bariera nieuświadamiana blokuje, uświadomienie bariery otwiera proces jej pokonania. Bariera nas odgradza od nowego, zatem jest nowe poza nią. Bariera jest do pokonania. Gdy sami nie widzimy rozwiązania, zwróćmy się o pomoc do innych. Wielu ludzi czerpie przyjemność z dawania rad. Cudza rada niekoniecznie musi nieść rozwiązanie, wystarczy że poszerzy naszą sieć skojarzeń i otworzy nasz umysł na nowe rozwiązania.
  14. Lęk przed nowym. Niechęć do nowego ma źródło w unikaniu wysiłku. Każda zmiana generuje koszty. Osoby mało inteligentne nie dostrzegają możliwości, które niesie zmiana, boją się trudności które przyniesie.
  15. Metoda 6 kapeluszy de Bono pozwala popatrzeć na trudności z różnych perspektyw. Uwalnia blokady poznawcze, pozwala wykreować celne rozwiązania zabezpieczające słabości oraz wykorzystujące potencjał sytuacji. Główną wartością metody jest zmiana nastawienia na sprzyjające kolejnym etapom szukania rozwiązania problemu.
  16. Jazda na gapę pozwala podczepić się pod proces i realizować własne cele za pomocą nieosiągalnych dla nas zasobów. Jest to podejście optymisty, który w każdej sytuacji dostrzega pozytywy. Nie chodzi tu o szkodliwe pasożytowanie na innych. Moje doświadczenie pokazuje, że ludzie nieinteligentni rozwiązują swoje problemy nieuczciwie. Człowiek inteligentny wie, że współpraca z ludźmi z potencjałem uaktywnia synergię i wzbogaca go wewnętrznie, zwiększa potencjał. Rywalizacja jest walką z innymi, synergia jest walką z problemem. Każda walka wymaga poniesienia kosztów. Zastanów się czy chcesz pokonać innych, czy rozwiązać problem?

Dodaj komentarz