Pokonywanie barier. Postulaty. Cz. 5

Opublikowane przez Jadwiga Magnuszewska
  1. Emocje są aktywatorem działań. Narzucone cele często są trudne w realizacji, gdyż blokują je psychiczne bariery. Zbuduj w sobie przestrzeń, w której sfera poznawcza i emocjonalna będą wspierać realizowany cel, a pozostaną ci jedynie do pokonania przeszkody zewnętrzne.
  2. Jesteśmy niewolnikami używanych znaczeń, definicji pojęć, których nauczyliśmy się i które tworzą filtr postrzegania. Definicja stanowi barierę pomiędzy obserwatorem, a obserwowanym.
  3. Nie poznamy tego, czego nie potrafimy nazwać. Dziecko nazywa, gdy poznaje, w swoim języku. Definicje używanych pojęć determinują poznanie, nadają mu kształt. Alternatywne definicje pozwolą skonstruować nowe struktury wiedzy, które umożliwią nowe odpowiedzi i rozwiązania. Zatem brak adekwatnych definicji może być barierą w działaniu.
  4. Ludzkie poznanie składa się z poznań prywatnych, wystarczy że jedna osoba pokona barierę nieznanego, a inni będą mięli dostęp do nowej wiedzy.
  5. Tryb zadaniowy jest wolny od emocji. Tryb emocjonalny jest porwaniem, działamy nieświadomie na autopilocie. W trybie zadaniowym działamy świadomie. Dlatego wielu ludzi ucieka od emocji w pracę. Tryb wyzwań uskrzydla, uwalnia potencjał i wzmacnia motywację, która kumuluje energię. Tryb problemów przygniata, hamuje, pozbawia sił. Zatem, gdy chcemy działać zdroworozsądkowo włączamy tryb zadaniowy lub jak nam się uda – tryb wyzwań. Zamieniamy problemy w wyzwania w sytuacji, gdy musimy się zmotywować. Pojawia się pytanie: jak to zrobić? W trybie problemów nie mamy dystansu do sytuacji, jesteśmy w nią uwikłani. W trybie wyzwań ustalamy wartościowy cel przed sobą (zachowując dystans), korzystamy z energii marzenia i dosiadamy fali marzenia pozwalając się ponieść.
  6. Dlaczego wyzwanie korzysta z energii marzenia? Wyzwanie jest poza zasięgiem możliwości, zatem ma taki sam status jak marzenie, jest nierealne w bieżącej chwili. Status marzenia wyłącza krytyka, zmienia nastawienie z pesymistycznego na optymistyczne, uwalnia potencjał.
  7. Potencjał indywidualności to nie tylko zalety i zasoby, to również słabości i wady. Dlaczego w kontekście wad mówimy o pojęciu pozytywnym: potencjale? Każda charakterystyka sprzyja innym wyborom, każdy wybór uruchamia swój proces. Posiadamy tylko naszą indywidualność, która nas wyróżnia i pozwala na rozwiązania niszowe, w których jest niewielka konkurencja. Każda sytuacja ma korzystne i niekorzystne aspekty. Czasem nie mamy możliwości, by budować na tych korzystnych. Jeśli brakuje nam zalet, a mamy wady, to jedyną rozsądną decyzją jest praca ze słabościami, szukanie możliwości, które ta praca może uaktywnić.
  8. Potencjał środowiska. Wszystko w środowisku ma potencjał. Nie zostało tylko odkryte zastosowanie. Nawet negatywne zjawiska możemy wykorzystać do wzbudzenia w sobie niezadowolenia, które wymusi działanie i wyrwie nas z bezwładności. Można wprowadzić pojęcie „potencjał negatywny”. Budowana jest narracja, w której dany element środowiska pełni określoną rolę. Teorie spiskowe mają swoich zwolenników, narracje polityczne porywają tłumy. Potencjał negatywny korzysta z tych samych mechanizmów społecznych. Najsilniejszy potencjał negatywny budowany jest na sprzeciwie, gdyż to sprzeciw jednoczy, bazując na pierwotnej potrzebie bezpieczeństwa. Sprzeciw jest prostą reakcja o wielkiej sile rażenia. Jego ewolucyjnym celem jest uruchamianie zasobów do walki.
  9. Nawyk jest nieuświadamianą barierą. Bariera z definicji uniemożliwia realizację celu. Nawyk, zniewalając, uniemożliwia realizację nowych zachowań. Nawyk można nazwać barierą bezwładności.
  10. Uwarunkowanie środowiska czyli układ barier, kanałów i sił sprzyja pewnym procesom, blokując inne. Odkrycie naukowe, to między innymi ujawnienie procesu, któremu sprzyja badane środowisko. Zmiana uwarunkowań środowiska otwiera nowe możliwości. Zmieniamy warunki brzegowe i inne procesy stają się potencjalnie możliwe.

Dodaj komentarz