Tożsamość. Postulaty. Cz. 6

Opublikowane przez Jadwiga Magnuszewska
  1. Tożsamość a cele. Trudny temat. Cel wykracza poza teraźniejszość. Realizując cel, przesuwamy się w przestrzeni w jakimś wymiarze. Najczęściej cel wybieramy w zgodzie z tożsamością. Pojawia się ważne pytanie: jak realizować cel sprzeczny z tożsamością? Wszystkie nasze przekonania i umiejętności są związane z tożsamością. Ważnym w tym temacie jest praktyczne budowanie dystansu. Cele praktyczne nie są trudne. Znajdujemy w internecie instrukcję i realizujemy zadanie. Cele rozwojowe są trudniejsze, bo musimy zmienić nawyki. Najtrudniejsza jest zmiana tożsamości, bo musimy wkroczyć w pustkę. Musimy porzucić dopasowaną tożsamość, by przyjąć coś czego nie znamy. Nie znamy własnych reakcji na nową przynależność. Nie jesteśmy lojalni wobec niej. Krokiem pośrednim może być postawa outsidera. Aby przyjąć nową tożsamość, na poziomie głębokim musimy doceniać wartość grupy, do której wchodzimy.
  2. Tożsamość a wybory. Wybory bezrefleksyjne najczęściej są zgodne z tożsamością.
  3. Tożsamość a media. Media budują tożsamość. Podpowiadają zachowania, wartości, styl życia. Media zastępują życie w wiosce, w której uczyliśmy się od innych. Naśladujemy, powtarzamy obserwowane zachowania.
  4. Tożsamość a segregacja. Tożsamość, to wyłonienie z tłumu konkretnej postaci. Segregacja jest z nią związana. Są podobni do nas i są inni.
  5. Tożsamość a poczucie własnej wartości. Poczucie własnej wartości budujemy na porównaniach. Chcemy być lepsi, chcemy czuć się lepsi. Nasza grupa jest lepsza, oni są źli. Wśród swoich etykietujemy innych, by wzmocnić własną tożsamość.
  6. Tożsamość a duma. Duma jest narzędziem wzmacniania poczucia własnej wartości, pośrednio wzmacnia siłę przebicia. Duma wynika z szacunku do siebie. Aby czerpać siłę z tego kim jesteśmy, musimy być z siebie dumni. Sama akceptacja nie wystarcza, akceptacja jest obojętna emocjonalnie. Duma jest emocjonalnie gorąca.
  7. Tożsamość a przeniesienie. Zastanawiałam się, dlaczego ludzie są fanami? Kibic to fan drużyny sportowej. Grzejemy się w blasku swoich idoli, żyjemy ich życiem, które podglądamy. Dzielimy z innymi emocje, które wzmocnione na koncertach, stadionach porywają. Dlaczego piszę o przeniesieniu w kontekście fanów? Co jest przenoszone? Z czego do czego? Dzielimy cudzą wielkość. Mój idol jest lepszy niż twój, więc ja jestem lepszy.
  8. Tożsamość a grupa jako narzędzie bezpieczeństwa. Podział na grupy niesie korzyść dla grupy, wzmacnia lojalność członków. Wspieramy członków swojej grupy, odrzucamy obcych. Swoich znamy, obcych nie znamy. W grupie jesteśmy silniejsi. W czasach przedindustrialnych tylko grupa zapewniała przetrwanie, więc mamy potrzebę przynależności, która niezaspokojona niszczy dobrostan.
  9. Tożsamość a bezpieczeństwo. Temat tylko z pozoru podobny do poprzedniego. Tożsamość to psychiczne schronienie. Dzięki tożsamości mamy swoje miejsce na Ziemi. Jesteśmy zakorzenieni.
  10. Tożsamość a przynależność. Postuluję, że tożsamość buduje się dzięki relacjom z ludźmi, rzeczami, zjawiskami. Czy mamy kontrolę nad własną tożsamością? Częściową, poprzez wybór relacji i środowiska, w którym żyjemy. Czy warto samodzielnie kształtować tożsamość? Oczywiście, tożsamość to nasze podświadome narzędzia, które mają wpływ na nasze wybory i działania. Zgodnie z definicją tożsamość wynika z przynależności. Zatem, gdy nie przynależymy, nasza tożsamość nie jest ukształtowana.

Dodaj komentarz