Wsparcie. Postulaty. Cz. 4

Opublikowane przez Jadwiga Magnuszewska
  1. Wsparcie a dobre słowo. Banalne stwierdzenie. Dobre słowo nic nie kosztuje, a poprawia komuś nastrój, wyrywa z dołka, inspiruje. Są osoby, które złym słowem odreagowują napięcie. Dobre słowo powiedziane z głębi, też pozwala odreagować napięcie, przełączamy się w pozytywny tryb funkcjonowania.
  2. Wsparcie a regulamin. Regulamin porządkuje zachowania, jest rozwiązaniem ekonomicznym. Wiemy czego możemy oczekiwać, wiemy jak się zachować. Regulamin uzgadniany w grupie jest skuteczniejszy niż narzucany. Członkowie grupy się z nim utożsamiają.
  3. Wsparcie a granice. Osoby wspierane często przekraczają granice osób udzielających wsparcia. Zgodnie z powiedzeniem: daj palec, a będzie chciał rękę. Dlatego te granice trzeba jasno stawiać. Osoba wspomagana nie może być bluszczem, trzeba dać jej wędkę, nie rybę. Ludzie mylą życzliwość ze spolegliwością, dlatego w przestrzeni społecznej króluje chamstwo. Zniechęcamy innych do wchodzenia na nasz teren i przekraczania granic.
  4. Wsparcie a przepływ. Ważny temat. Przepływ w pracy twórczej i badawczej jest kluczowy. Przepływ otwiera umysł, uwalnia treści podświadome, stajemy się zdolni do kreacji treści niedostępnych na co dzień. Ja często doświadczam blokady twórczej, często też doświadczam przepływu. Moje sposoby na przepływ są dostępne: wypijam rano butelkę wody wysokozmineralizowanej i robię rundkę po sklepach, aby doświadczyć fali bezznaczeniowych bodźców, z którymi nie wchodzę w relacje. Nie mierzę, nie wybieram, tylko oglądam. Bodźce ze znaczeniem, których dostarcza czytanie lub oglądanie męczy. Naszym celem jest tylko poruszyć umysł.
  5. Wsparcie a struktura środowiska. Struktura środowiska ma nas poruszać i nie męczyć. Najlepiej gdy zmieniamy środowisko. Oswojone przestaje poruszać i inspirować. Nie piszę o wsparciu materialnym, które jest oczywiste. Piszę o wsparciu poznawczym i emocjonalnym. Chodzi mi o wyrwanie nas z bezwładności poznawczej.
  6. Wsparcie a harmonia. Harmonia to równowaga, nic nie zakłóca przepływu. Myśl towarzyszy wzbudzeniu przemieszczającemu się po sieci skojarzeń. Przy braku harmonii przepływ jest zaburzany bądź blokowany. Przy braku harmonii przestrzeń świadomości wypełnia szum zabierając przestrzeń i znaczenia nie mają gdzie się ujawnić. W harmonii mamy to dyspozycji cały swój potencjał. Ja wyrywam znaczenia z podświadomości, chwytam to, co się pojawia. Pojawia się kilka strzępów, nie mam możliwości wyciśnięcia wartościowych znaczeń, mogę tylko uchwycić to, co samo się pojawia na granicy świadomości. Pojawia się zasadnicze pytanie: co wspiera intuicję, co wspiera uwalnianie strzępów poznawczych? Postuluję, że to mechanizm dostępny dla każdego, tylko zagłuszany myślotokami i falami emocji. Jestem wyjątkiem. Przeszłam załamanie, rozpadłam się i Panstrukturalna Teoria Wszystkiego pozwoliła mi się poskładać na nowo. Moje intuicje są sieciowo zgodne, bo moja wiedza jest zgromadzona w strukturach. Przeciętny człowiek ma wiedzę gromadzoną w niedoskonałych łatach. Tylko nauki ścisłe są strukturalne, częściowo.
  7. Wsparcie a potencjał. Banał: wsparcie zwiększa potencjał. Tylko nasz indywidualizm stoi na przeszkodzie żyznemu wsparciu. Chcemy osiągnąć cele sami, bo chcemy być wyjątkowi. Każdy pracuje na swój własny sukces, blokując możliwość wzajemnego wsparcia. Ja wspieram się sama. Odkryłam to, co służy mojej twórczości czerpiącej z intuicji. Ze względu na specyfikę moich procesów poznawczych cudza wiedza mnie nie inspiruje. Jest za obszerna na pojemność mojej pamięci. Mnie inspirują błędy, bo one są punktowe. Błędy zgrzytają. Holistyczny umysł szuka określeń zgodnych z posiadaną wiedzą niejawną. Aby przekroczyć próg, musimy skumulować potencjał w wielu obszarach. Wsparcie jest niezbędne do przekraczania progów. Próg z definicji jest przeszkodą dla naszych możliwości.
  8. Wsparcie a wybór. Nieoczywisty temat. Przypadkowy? Wybór. W temacie wyboru kojarzy mi się pojęcie wpływu, który jest wsparciem konkretnego wyboru. Na nasz wybór wpływają różne czynniki. Czy takim wpływem można zarządzać? Narzędziem procesów decyzyjnych są argumenty. Własne i cudze. Argumenty mniejszej lub większej wagi. Mamy dwa rodzaje wyborów: emocjonalne i poparte argumentami. Czy można podjąć wybór wbrew emocjom? Czy to będzie wybór, czy przymus? Argumenty mogą zmienić nasze emocje. Wsparcie jest z natury zjawiskiem pozytywnym, uruchamianym w sytuacjach wykraczających poza nasze możliwości. Zatem w zagadnieniu wyboru wsparcia potrzebujemy w sytuacji wystąpienia wątpliwości. Wartościowym wsparciem jest wiedza dostarczana w postaci argumentów. Przy braku wątpliwości argumenty nie będą wsparciem, bo będziemy wymuszali zmianę nastawienia, zmianę decyzji. Wymuszenie nie jest wsparciem. Czy za wsparcie można uznać wymuszenie, które działa na korzyść zmuszanego. Kto to ocenia? Wsparcie nie może być przymusem.
  9. Wsparcie a poczucie własnej wartości. Temat wartościowy. Poczucie własnej wartości budujemy dzięki sukcesom lub wsparciu innych, tych którzy nas głośno doceniają. Jest to niezbędne wsparcie w rodzinie lub przyjaźni, by zrównoważyć poniżanie. Poczucie własnej wartości uruchamia nasze ambicje, chcemy więcej. Inni nie chcą mieć w nas konkurencji, więc zaniżają nasze poczucie własnej wartości, by zmniejszyć oczekiwania.
  10. Wsparcie a wolność. Ciekawy temat. Nie mam chwilowo skojarzeń, więc zacznę pisać to co się pojawia. Po to, by wyłuskać sformułowania mające smak poznawczy, skojarzone na poziomie głębokim. Wolność opracowałam w innym rozdziale, jest to wieloaspektowe pojęcie, w tym postulacie mogę tylko zbadać jeden aspekt. Wsparcie w kontekście wolności powinno otwierać możliwości.

Dodaj komentarz