Wsparcie. Postulaty. Cz. 7

  1. Wsparcie a prośba. Byłam człowiekiem, który nie potrafił prosić. Byłam niezdrowo niezależna. Uwolniłam się z tej postawy. Prośba inicjuje piękną postawę: wdzięczność. Piszę tu o czystych motywach i wzajemności. Wdzięczność jest odmianą szczęścia.
  2. Wsparcie a lenistwo. Ludzie inteligentni są pozornie leniwi. Oni tylko ekonomicznie użytkują energię. Jednym z objawów inteligencji jest wymiana i delegowanie zadań. Czas poświęcamy na to, co przynosi najwięcej korzyści. Rozsądek podpowiada, że warto umieć pewne rzeczy zrobić samodzielnie, by być niezależnym.
  3. Wsparcie a motywacja. Tu jest cudowny punkt podparcia. Taka Eureka na naszą miarę. Każde wsparcie uwalnia motywację, więc więcej możemy.
  4. Wsparcie a błędy. Mój syn nie dopilnował zaliczenia. Powtórka zajęć była już płatna. Zapłaciłam, ale powiedziałam mu, aby wyciągnął wnioski. Błędy popełnimy w sytuacji niepełnej wiedzy. W tym wypadku za powtórkę błędu syn zapłaci sam ze swojego kieszonkowego. To mądry chłopak, więc błędu nie powtórzy.
  5. Wsparcie a kłamstwo. Zaskakujący pomysł. Zauważyłam, że są ludzie, którzy wykorzystują wiedzę, którą im udostępniłam, przeciwko mnie. Dlatego zaczęłam kłamać obcym. Kłamstwo bywa wsparciem, również przy tworzeniu iluzji, kiedy problem nas przerasta. Iluzja pozwala otorbić problem, by nas nie dotykał. W taki sposób kupujemy sobie czas potrzebny na przygotowanie się do zmierzenia się z problemem.
  6. Wsparcie a szacunek. Szacunek jest dostępnym narzędziem budowania poczucia własnej wartości. Jest narzędziem wpływu społecznego. Unikamy pewnych działań, by nie stracić szacunku. Okazując szacunek wspieramy innych, dzięki szacunkowi budują mocne fundamenty swojego wyjścia w świat.
  7. Wsparcie a interesy. Mamy trzy poziomy: potrzeby, interesy i cele. Potrzeby muszą być zaspokojone, interesy negocjujemy, cele kanalizują nasze działania. Interes to nasza korzyść w relacjach. Czym jest wsparcie w kontekście interesów? Negocjowanie interesów realizuje wsparcie, gdy zaspokaja nasze potrzeby. Dlatego w negocjacjach warto zejść na poziom potrzeb. Jesteśmy różni, mamy różne potrzeby. Odpowiednie rozwiązania mogą zaspokoić potrzeby obu stron.
  8. Wsparcie a potrzeby. Pozornie podobny temat jak poprzedni. Czym jest wsparcie w kontekście potrzeb? Tu wsparcie ma kilka poziomów: uświadomienie potrzeb, zaspokojenie potrzeb, zbudowanie bezpieczeństwa na poziomie potrzeb. Bezpieczeństwo na poziomie potrzeb polega na przygotowaniu struktury, w której potrzeby wybranych podmiotów będą zaspokajane. Strategia „daj wędkę nie rybę” jest przykładem takiej struktury. Danie ryby jedynie chwilowo zaspokaja potrzeby.
  9. Wsparcie a obawa. Czym jest obawa? Jaki cel ewolucyjny realizuje obawa? Dlaczego przetrwała? Obawa jest narzędziem przewidywania zagrożeń. Mówimy: ja się tego obawiam. Określamy, dzięki obawie, zagrożenie. Znając zagrożenie możemy się skuteczniej zabezpieczyć.
  10. Wsparcie a niechęć. Zaskakujące zestawienie. Niechęć można traktować jak przeciwny biegun wsparcia. Jeśli do kogoś odczuwam niechęć, nie będę go wspierać. Więc, aby uzyskać wsparcie, musimy najpierw zlikwidować niechęć. Niechęć wzbudzają osoby idealne, ideał odczłowiecza.

Dodaj komentarz