Wsparcie. Postulaty. Cz. 8

Opublikowane przez Jadwiga Magnuszewska
  1. Wsparcie a troska. Zestawienie banalne, oczywiste, pozornie. Czym różni się wsparcie od troski? Różnicując pojęcia odkrywamy głębokie znaczenia. Wsparcie realizuje troskę. Troska musi być pierwsza. Troska ma komponent emocjonalny, który wymusza nasze działanie. Troska to banie się o kogoś, to dbanie o kogoś.
  2. Wsparcie a więź. Wsparcie buduje więź. Nie zawsze. Niektórzy wykorzystują wsparcie, bez wzajemności. Zatem nie warto wspierać osób, które nie czują się zobligowane do wzajemności i lojalności. To nas nie buduje.
  3. Wsparcie a odrzucenie. To nie są antonimy. Odrzucam, gdy wyrzucam kogoś poza granice mojego świata. Wspieram, gdy daję komuś część siebie. Zachowania różnej natury.
  4. Wsparcie a tolerancja. Ciekawe zestawienie, posłużę się różnicowaniem. Wspieram, daję część siebie, która innej osobie przynosi korzyść. Toleruję, pozwalam być sobą. Wsparcie jest najczęściej warunkowe, tolerancja jest zawsze w granicach.
  5. Wsparcie a wyparcie. Kolejne, nieoczywiste zestawienie. Rozróżnijmy wyparcie i odrzucenie. Wypieram treści, nieświadomie. Odrzucam opinie świadomie. Celne wsparcie jest niemożliwe przy wyparciu. Tylko świadomość pozwala nam na dopasowaną do potrzeb reakcję.
  6. Wsparcie a rozwój. Wsparcie przyspiesza i rozszerza rozwój. Pozwala wyjść poza swoje ograniczenia.
  7. Wsparcie a kompromis. Nie lubię pojęcia kompromis, wolę zjawisko wymiany. Ja rezygnuję w zamian za coś, co przynosi mi korzyść. Kompromis zniekształca rozwiązania. Od pójścia na kompromis wolę proces dochodzenia do zgody. Zamiast o kompromisie mówmy o ustępowaniu, rezygnacji z niezadowalających rozwiązań na korzyść lepszych rozwiązań. Najczęściej istnieją lepsze rozwiązania, ale my jesteśmy przywiązani do własnego. Wolę od kompromisu mediację, jest uczciwsza, czysta, niezgniła.
  8. Wsparcie a rezygnacja. Wsparcie jest początkiem zmian. Musimy się otworzyć na cudze działania, zrezygnować z całkowitej samodzielności. Nie musimy innym stale udowadniać swoich kompetencji, możemy wspierać procesy, które realizują potrzeby. To jest odmienne podejście. Otwarte na wykorzystanie potencjału, który jest w zasięgu.
  9. Wsparcie a rozwiązanie. Rozwiązanie optymalne jest marzeniem. Wymaga zarówno inwencji, wiedzy, jak zaangażowania wszystkich interesariuszy. Wsparciem w szukaniu i realizacji optymalnego rozwiązania jest współpraca. Każdy bezkolizyjnie wnosi swój wkład.
  10. Wsparcie a nacisk i presja. Przymus nie jest wsparciem, wsparciem jest wzbudzenie motywacji.

Dodaj komentarz