Przez mądrość do szczęścia

gdy na miłość 
nie ma czasu
gdy przyjaźń 
jest
raz po raz 
wystawiana na próbę

w sercu powstaje dziura
głód duszy
który próbujesz 
zagłuszyć

kupujesz 
zamiast
kochać i być kochanym

wygrywasz 
zamiast
spotykać człowieka

zdobywasz 
kolejne cele
które nie niosą 
zmiany na lepsze

szkalujesz innych
by pozornie siebie wywyższyć
lecz to jest spadanie
w przepaść
bo im wyżej jesteś
tym puściej wokół ciebie
same wilki i szczury
z odsłoniętymi zębami
węszące za okazją
wykorzystania
innych

mimo wszystko 
wierzę w człowieka

głód miłości
choć zasypany śmieciami
drży w sercu jak nieopierzony ptak
czekając na ciebie, aż pozwolisz mu
wyfrunąć w świat 
do innego człowieka
gdzie w przestworzach nieba 
zabrzmi melodią serc