Przez mądrość do szczęścia

w ciszy wieczoru
otwieram usta
by przestrzeń pusta 
zabrzmiała

szukam zaczepienia 
w życiu
które w ukryciu
realizuje wzorzec 
wzrastania

szukam inspiracji
w emocjach
co tak ulotne
a jednocześnie tak realne
więżą duszę

nie jestem gniewem
choć gniew świat mi przesłania
nie jestem miłości śpiewem
choć serce uczuciem gra 

szukam wyrazu
prawdziwego imienia rzeczywistości
wołam
stań się jawnym
bo gubię się 
w nieoczywistościach

przebieram w słowach
szukam wyrazu
bo trwanie 
w nienazwanym 
przeraża