Szczęście. Postulaty. Cz. 3

  1. Aby odczuwać szczęście, trzeba zmienić nastawienie. Aby doświadczać szczęścia, trzeba zmienić działania.
  2. Pogoń za szczęściem jest nieskuteczna. Można zmieniać działania, środowisko i otworzyć się, wówczas mamy szansę doświadczyć szczęścia. Pogoń jest zawężeniem, przymusem. Przymus nie pozwoli doznawać poczucia szczęścia. Bez poczucia szczęścia nie uznamy napotkanego zjawiska za szczęście.
  3. Zniewoleni nie będziemy szczęśliwi. Poczucie wolności wynika ze stanu umysłu, więc nawet w niewoli ludzie mogą doświadczać chwil szczęścia.
  4. Szczęście osiągamy na drodze spełnienia.
  5. Szczęśliwy konflikt to oksymoron. Poczucie szczęścia wynika ze zgody na rzeczywistość, konflikt jest przeciwieństwem zgody. Bywa, że konflikt jest korzystny.
  6. Spełnienie jest najcenniejszą odmianą szczęścia, najbardziej trwałą, o spłaszczonej amplitudzie doznań.
  7. Szczęście zależy od przypadku, więc pomagajmy przypadkom realizując niecodzienne aktywności.
  8. Człowiek szczęśliwy dotyka codzienności w akceptacji.
  9. Gdy doświadczamy nieszczęścia, na które nie mamy wpływu, uciekamy w karmienie Ego, często kosztem innych. Ego nakarmione nie ma motywacji, by walczyć o korzystną zmianę. Karmienie Ego jest mniej kosztowne, a tak jak rozwiązanie problemu przynosi ulgę.
  10. Poczucie szczęścia realizuje się w celebracji osiągniętych celów, w traktowaniu porażek jak lekcji, w spotkaniach z przyjaciółmi, rozwijaniu pasji. Wielkie marzenia są wyboistą drogą do szczęścia, gdyż niewielu zaprowadzą do wielkości. Dlatego nieliczni ją wybierają.

Dodaj komentarz