Przez mądrość do szczęścia

w blasku księżyca 
rzucasz cienie na ścianę
mój wzrok wędruje 
po granicach istnienia

zanurzam się 
w chmurach oddechu
usta twoje smakuję
włosy twoje dotykam
w nieładzie zapomnienia

zapach twój mnie porywa i więzi
zatapiam się w tobie
by wybuchnąć wulkanem 
ekstazy

potem tylko spełnienie
wypełnia na jedną chwilę
cały wszechświat