Historia powstania
Bieżący rozdział miał cztery źródła: błyski, eseje pisane w rożnym czasie, Panstrukturalną Teorię Wszystkiego oraz aktualne poglądy. Powstający tekst był wypadkową treści z tych źródeł uaktualnianą do wersji dającej smak zgodności. Wszystkie moje teksty czerpię z podświadomości za pomocą narzędzia intuicji. Nie muszę więc cytować innych badaczy, mogę siebie poprawiać, uaktualniać. Postuluję, że z czasem poszerzam podświadome sieci wiedzy strukturalnej. Skojarzenia zgodne z szerszymi sieciami są bliższe ostatecznej, prawidłowej wersji. Mam poczucie, że pisane teksty nie są jeszcze idealne. Tak, marzą mi się idealne sformułowania, ale najprawdopodobniej ja ich nie sformułuję, mój potencjał się wyczerpie. Na szczęście skuteczność narzędzi poznawczych nie zależy od bliskości do ideału. Muszą być wystarczające. Rozdział ten prezentuje mój stosunek do prawdy. Odziera ze złudzeń. Dostarcza funkcjonalnych definicji.
Założenia
- Warunkiem poznania prawdy jest ujawnienie używanych definicji. Tylko tak możemy skonfrontować swoje przekonania z rzeczywistością.
- Postuluję, że nie można mówić prawdy, można mówić niekłamstwo, czyli komunikat zgodny z naszą wiedzą. Prawda to cała rzeczywistość, nasz komunikat jest co najwyżej przybliżeniem cząstkowej prawdy.
- Do odzwierciedlenia prawdy prowadzi wątpienie. W poszukiwaniu prawdy nie ma miejsca dla racji, racja przeszkadza, bo utwardza stanowiska.
- Postuluję, że poznanie to odzwierciedlenie cząstkowej prawdy w umyśle.
- Nigdy w pełni nie odzwierciedlimy prawdy, ale możemy w swoich opisach być z nią zgodni.
Definicje
Prawda – to wszystko to, co jest. Cała rzeczywistość. Żaden fragment rzeczywistości prawdą nie jest, bo jest pozbawiony wpływów, które go zmieniają.
Fakt – to zapis w naszej pamięci odzwierciedlenia szczegółu rzeczywistości. Mogło dojść do zniekształceń w procesie pobierania wiedzy i w procesie zapisu, dlatego fakt niekoniecznie przybliża prawdę.
Kłamstwo – to komunikat niezgodny z posiadaną wiedzą.
Niekłamstwo – to komunikat zgodny z posiadaną wiedzą. Posiadana wiedza może być błędna, a człowiek będzie głosił niekłamstwo.
Fikcja – to model rzeczywistości wymyślonej, która nie istnieje.
Interpretacja – to model bądź teoria, naukowa lub potoczna, zbudowany na podstawie zbioru faktów, zgodny z tymi faktami.
Racja – to interpretacja uzasadniona poczuciem słuszności. Wynika z niepełnych danych. Niwelując wątpliwości uwalnia zasoby do działania.
Zrozumienie – to odkrycie ról, jakie fenomen spełnia w swoim środowisku, oraz relacji, jakie wiążą go z innymi fenomenami.
Narracja – to subiektywne odwzorowanie fragmentu rzeczywistości, wspierające cele narratora. Narracja jest częściowo zakłamanym, a częściowo prawdziwym odwzorowaniem. Częścią prawdziwą narracji narrator zdobywa zaufanie odbiorcy, częścią zakłamaną narracji realizuje swój cel. Prawdziwą część narracji można odwzorować strukturalnie. Narracja to rozbudowany, dynamiczny kontekst.
Przez mądrość do szczęścia 