- Prawda jest niczyja. Kiedy przyznajemy komuś rację, rezygnujemy z własnej. Prawda natomiast jest niczyja i każdy może głosić tę samą. Ponieważ nie można jej posiadać, mało kto jest nią zainteresowany.
- Szczery człowiek nie zawsze przekazuje treści zgodne z prawdą. Szczerość ujawnia nasze reprezentacje prawdy, które mogą być mylne.
- Prawda nie realizuje partykularnych celów, więc jest pomijana.
- Mamy trzy rodzaje wypowiedzi: puste słowa, wskaźniki naprawdę oraz strukturalny opis rzeczywistości. Najwięcej w przestrzeni publicznej jest pustych słów, mądrzy wypowiadają wskaźniki na prawdę. Strukturalny opis rzeczywistości odzwierciedla to, co jest.
- Historie, które opowiadamy poruszają uczucia. Emocje uwalniają siłę i popychają nas do działania. Surowa prawda nas nie uskrzydli. Mamy potencjał, by przekraczać granice, tylko musi porwać nas historia, która wyzwoli marzenia.
- Jeden fakt może potwierdzić kilka wersji zdarzeń. Im więcej faktów, tym mniej wersji, z którymi są one zgodne. Ludzie potwierdzają swoje roszczenia i opinie wygodnymi dla siebie faktami, niewygodne pomijają.
- Ten, kto szuka prawdy, musi stać obok. Nie może należeć do modnych nurtów, ani pielęgnować sprzeciwu w opozycji. Musi dostrzegać racje obu stron sporu. Patrzeć z różnych perspektyw, pomijać dominanty, docierać do relacji. Szukać przyczyn i skutków w czasie i przestrzeni.
- Nasz skojarzeniowy umysł reaguje na bodźce. Świadoma reakcja jest ograniczona przez liniowość myślenia. To podświadoma reakcja wynika z sieciowego wnioskowania i jest bliższa prawdy. Aby uzyskiwać wartościowsze wnioski trzeba uwolnić umysł ze smyczy świadomego JA.
- Gdy dotykamy bólu, doszliśmy do wypartej prawdy.
- Definicji pojęcia może być kilka, ale tylko definicja strukturalna bezbłędnie (nie zawiera błędów), niepełnie (nie odzwierciedla w pełni) odzwierciedla prawdę. Teorii jakiegoś zjawiska może być kilka, ale tylko strukturalne (odzwierciadlające strukturę i procesy) są najbliższe prawdy.