Przez mądrość do szczęścia

Dałeś mi Życie, drogę utkaną z chwil minionych
Jedno, nieodkryte, dążące ku marzeniom
I dałeś Miłość, co oświetla mrok duszy
Dałeś i Wiarę, siłę przeciwko zwątpieniom
I Nadzieję dałeś, której nic nie wzruszy

Chcę Cię rzeźbić o Życie 
W kamieniu twardym przeciwności
Chcę gładzić Cię Życie
Papierem miłości

Mija czas
Spijam dni z kielicha spełnienia
Odkrywam chwile kolejne
Tylko dla mnie dane

Wiarą silny
Nadzieją wytrwały
Miłością wielki
Ja, człowiek mały