Dobro i Zło. Postulaty. Cz. 3

  1. Określenie Celu wymaga określenia planu jego realizacji. Bez tego planu Cel jest martwy.
  2. Strata nie jest Złem, jest co najwyżej zła, gdyż powoduje utratę Korzyści.
  3. Strata, jako rozerwanie relacji, skutkuje utratą obustronnych wpływów. Nie jest miejscowa, przerywa w jednym Węźle sieć relacji. Może przerywać pętle sprzężenia zwrotnego wzmacniając swoje oddziaływanie na Podmiot.
  4. Błędnie większość osób przyjmuje Korzyść za Dobro, co czyni rozumienie Dobra względnym. Co rodzi pseudo-uzasadnione zarzuty.
  5. Koszty dzielimy na klasy: uzasadnione/nieuzasadnione, przewidziane/nieprzewidziane, ponoszone/przerzucone na innych, krótkoterminowe/długoterminowe, akceptowane/nieakceptowane.
  6. Cierpienie bywa skutkiem Straty, bliska relacja zostaje rozerwana, co skutkuje psychicznym bólem. Podmiot musi przejść wówczas rodzaj żałoby, by uwolnić się od Straty, wygasić rozerwaną relację.
  7. Dobro ma źródło w czystej Intencji, nie jest Skutkiem Ubocznym, Korzyść bywa Skutkiem Ubocznym. Dobro dzięki czystej Intencji rodzi Wdzięczność.
  8. Intencja poprzedza Cel, Cel jest implementacją Intencji.
  9. „Chcę”, „lubię” są płytkimi motywacjami. Intencja jest motywacją głęboką.
  10. Intencja stoi w opozycji do impulsu i kaprysu. Często poprzedzona jest rozeznaniem sytuacji. Intencja ma głębokie ukorzenienie, jest predecyzją, więc jest trudna do wyłączenia. Impuls i kaprys są łatwe do zmiany przez sprytnego manipulatora.
  11. Intencja bez określonych Celów jest rozmyta, nie prowadzi do konkretnej realizacji, może aktywować nieskoordynowane Działania. Cel bez Intencji jest pozbawiony głębszego przekonania o słuszności.
  12. Pojawia się potrzeba określenia klas Źródeł Działań: Potrzeby, Braki, Zagrożenie, Przewidywana Korzyść, Emocje, Cele, inne…
  13. Intencja ma na celu przygotowanie psychiki, ciała i umysłu do Działania.
  14. Niezdolność przewidzenia wszystkich Kosztów i Skutków ubocznych wynika z liniowości świadomego myślenia.

Dodaj komentarz