- Określenie Celu wymaga określenia planu jego realizacji. Bez tego planu Cel jest martwy.
- Strata nie jest Złem, jest co najwyżej zła, gdyż powoduje utratę Korzyści.
- Strata, jako rozerwanie relacji, skutkuje utratą obustronnych wpływów. Nie jest miejscowa, przerywa w jednym Węźle sieć relacji. Może przerywać pętle sprzężenia zwrotnego wzmacniając swoje oddziaływanie na Podmiot.
- Błędnie większość osób przyjmuje Korzyść za Dobro, co czyni rozumienie Dobra względnym. Co rodzi pseudo-uzasadnione zarzuty.
- Koszty dzielimy na klasy: uzasadnione/nieuzasadnione, przewidziane/nieprzewidziane, ponoszone/przerzucone na innych, krótkoterminowe/długoterminowe, akceptowane/nieakceptowane.
- Cierpienie bywa skutkiem Straty, bliska relacja zostaje rozerwana, co skutkuje psychicznym bólem. Podmiot musi przejść wówczas rodzaj żałoby, by uwolnić się od Straty, wygasić rozerwaną relację.
- Dobro ma źródło w czystej Intencji, nie jest Skutkiem Ubocznym, Korzyść bywa Skutkiem Ubocznym. Dobro dzięki czystej Intencji rodzi Wdzięczność.
- Intencja poprzedza Cel, Cel jest implementacją Intencji.
- „Chcę”, „lubię” są płytkimi motywacjami. Intencja jest motywacją głęboką.
- Intencja stoi w opozycji do impulsu i kaprysu. Często poprzedzona jest rozeznaniem sytuacji. Intencja ma głębokie ukorzenienie, jest predecyzją, więc jest trudna do wyłączenia. Impuls i kaprys są łatwe do zmiany przez sprytnego manipulatora.
- Intencja bez określonych Celów jest rozmyta, nie prowadzi do konkretnej realizacji, może aktywować nieskoordynowane Działania. Cel bez Intencji jest pozbawiony głębszego przekonania o słuszności.
- Pojawia się potrzeba określenia klas Źródeł Działań: Potrzeby, Braki, Zagrożenie, Przewidywana Korzyść, Emocje, Cele, inne…
- Intencja ma na celu przygotowanie psychiki, ciała i umysłu do Działania.
- Niezdolność przewidzenia wszystkich Kosztów i Skutków ubocznych wynika z liniowości świadomego myślenia.