Przez mądrość do szczęścia

stoisz w niemocy dnia
taki mały w wielości zdarzeń
jak tonący czepiasz się pnia
unikasz wielkich marzeń

porwany niewydolnością
odwagi nierozwiniętej w kwiat
cofasz się przed wolnością
która pozwala współtworzyć świat

czujesz się mały, zbyt mały
by kreować świata istnienie
trwasz przy tym, co znane, cały
umyka ci to, co niesie znaczenie