- Zamiast kar warto wprowadzić naturalne konsekwencje. Dziecko zrozumie związek między przyczyną i skutkiem.
- Warto uczyć ustalania celów i strategii ich realizacji. Dziecko uczy się konsekwencji w działaniu.
- Warto celebrować sukcesy, upowszechniać sukces, aby dziecko doświadczyło uznania w społeczności. Uznanie powoduje powtarzanie korzystnych zachowań.
- Wzbudzanie poczucia winy niszczy poczucie własnej wartości. Wina dołuje, uznanie uskrzydla. Obwiniając kradniemy dziecku przyszłość, bo nie będzie miało potencjału, by walczyć o swoje szczęście.
- Dla osób z potrzebą władzy i kontroli, zdołowane dziecko nie będzie waszym wsparciem, ucieknie, gdy tylko się usamodzielni.
- Odpowiedzialne dziecko jest przygotowane do obejmowania stanowisk, jest przewidywalne. Uwierz, nie chcesz otaczać się ludźmi niestabilnymi, to przewidywalność daje poczucie bezpieczeństwa.
- Wzbudzanie poczucia winy blokuje podejmowanie odpowiedzialności. Niszczy sprawczość.
- Jakie działania budują podejście odpowiedzialne? Ważne pytanie. Traktowanie podmiotowe dzieci, uświadamianie im konsekwencji, oraz doświadczanie przez dzieci konsekwencji swoich działań. Tu jawi się odpowiedzialność jako podejmowanie wyborów będąc świadomym konsekwencji. Zatem ważna jest podmiotowość i świadomość. Człowiek traktowany przedmiotowo przesuwa odpowiedzialność na innych, na tych, którzy go pozbawili podmiotowości.
- Odpowiedzialność dba o porządki. Wdraża reguły i zasady.
- Odpowiedzialność dba o pokój. Człowiek wychowany w poczuciu winy potrzebuje udowadniać swoją wartość poprzez niszczenie innych.