Wolność. Definicje i Postulaty. Cz. 8

Opublikowane przez Jadwiga Magnuszewska
  1. Wolność a władza. Władza poszerza zakres wolności. Władza powiązana z odpowiedzialnością ogranicza wolność. Ludzie nieodpowiedzialni mogą sobie pozwolić na dowolne wybory. Człowiek odpowiedzialny będzie realizował swoje role: kierownika, rodzica, partnera. Rola to określone obowiązki. To sugeruje, że role nas ograniczają. Tu dochodzimy do potrzeby zdefiniowania różnicy pomiędzy wolnością a swawolą. Swawola to realizacja swojego chcę i unikanie swojego nie chcę. Wolność to realizacja swojej tożsamości. Role społeczne i ich zobowiązania są częścią tożsamości.
  2. Wartość wolności. Kiedy zewnętrzne nakazy i zakazy blokują realizację naszej tożsamości czujemy się zniewoleni. Uleganie chcę i unikanie nie chcę są obecne w życiu ludzi niedojrzałych. Uleganie i unikanie nie są wyborami. Człowiek dojrzały wybiera. Zatem człowiek niedojrzały nie jest wolny. Wartość wolności realizuje się w rozwoju człowieka. Rozwój przenosi nas na wyższe poziomy w człowieczeństwie, kulturze, technologii. Bez wolności nie rozwijamy się, wręcz cofamy się w rozwoju. Skupiamy swój potencjał na zapewnianiu sobie bezpieczeństwa. Sugeruje to wymóg bezpieczeństwa dla realizacji wolności. Żyjąc w zagrożeniu nie będziemy wolni, zniewoleni nie będziemy się rozwijać, bez rozwoju nie będziemy adaptować się do zmian, nie będziemy budować dobrej codzienności. Na wyższym poziomie rozwoju będziemy więcej znaczyć, nasz głos będzie słyszany i szanowany. Wolność ma wartość, gdyż uwalnia potencjał jednostek. Stąd wynika wniosek, że ustrój totalitarny marginalizuje kraje na arenie międzynarodowej, bo blokuje potencjał narodu. Ustrój totalitarny ma tylko jedno narzędzie: prymitywną siłę. Wykorzystywanie siły nie wzbudza szacunku, wzbudza strach.
  3. Wolność a relacje. Relacja to więź, więc zniewolenie psychiczne. Relacja to przynależność, więc zaspokaja naszą pierwotną potrzebę. Relacja to zobowiązania i korzyści, wymaga pójścia na kompromis. Wchodzenie w relacje to rezygnacja z części wolności, bo dopasowujemy się do reguł. Wchodzenie w relacje to poszerzanie zakresu możliwości, bo możemy wymieniać się korzyściami z partnerem. Współcześnie pojawił się trend unikania zobowiązań, ludzie nie wchodzą w głębokie relacje. Kompromis to rezygnacja. Pojawia się ważne pytanie: jak budować korzystne dla obu stron kompromisy? Należy uświadomić sobie potrzeby. Idąc na kompromis nie rezygnujemy z potrzeb, idąc na kompromis rezygnujemy z jednych rozwiązań na rzecz innych. To wydaje się niemożliwe: zabezpieczenie wszystkich potrzeb w jednej relacji. To jest niemożliwe. Dlatego w relacji musimy dać sobie wolność wchodzenia w inne relacje w sytuacji, gdy partner nie zaspokaja uzasadnionych potrzeb. Potrzeb, nie kaprysów. Istnieją potrzeby społeczne, które mogą być realizowane tylko w relacjach.
  4. Wolność a rozwój. To zagadnienia już się pojawiało, przyszedł czas na zebranie spostrzeżeń w jednym miejscu. Rozwój jest potrzebą podstawową. Rozwój poszerza zakres wolności. Zakazy blokują rozwój, nakazy go ukierunkowują nie uwzględniając potencjału jednostki. Żyjemy w zmieniającym się środowisku, rozwój pozwala nam adaptować się do zmian. Narzucone ścieżki rozwoju nie są optymalne, mamy różne słabości i różne predyspozycje. Ścieżki rozwoju mogą być proponowane, decydenci mogą wpierać naszą motywację. Wybór ścieżki rozwoju powinien być dobrowolny i świadomy, to sprzyja utrzymaniu decyzji i pełnemu zaangażowaniu. Rozwój ukazuje paradoks wolności. Wybierając ścieżkę rozwoju rezygnujemy z innych, ograniczając swój wybór. Wolność w tej sytuacji nie jest tożsama z wyborem, jest rezygnacją.
  5. Wolność jako rezygnacja. Wybór jest zawsze rezygnacją. Łatwiej jest zrezygnować niż wybrać. Emocje negatywne ułatwiają decyzję. Ten rodzaj wyboru musi być wsparty argumentacją za opcją wybieraną. Warto zbudować pozytywną motywację wokół wyboru, wówczas łatwiej będzie nam realizować ścieżkę wybraną.

Dodaj komentarz