Miłość. Postulaty. Cz. 5

  1. Miłość ma dar zastępowania. Dla niej jesteśmy zdolni z wielu rzeczy zrezygnować z radością. Zmieniają się wówczas priorytety i wartości.
  2. Ludzie którzy kochają, zdają sobie sprawę, że kochają. Ale nie wiedzą, na którym stopniu rozwoju miłości się zatrzymali. Ci którzy dostąpią łaski osiągnięcia wyższych poziomów miłości, mają wgląd w jej zmienną postać.
  3. W totalnej miłości nie ma JA. Nie ma podziału na JA i nieJA. Decyzje są podejmowane w trosce o postrzeganą całość. Troska o JA ogranicza się do troski o pojazd ciała, który musi być na chodzie, aby służyć.
  4. Miłość i przyjaźń wymagają stworzenia w JA przestrzeni dla drugiego, rozszerzamy JA. Dlatego tak bardzo cierpimy po skończeniu relacji, razem z odejściem bliskiej osoby tracimy część siebie.
  5. Miłość realizuje dwa pozornie sprzeczne procesy: akceptację i wspieranie w rozwoju.
  6. Czyjaś miłość do nas wnosi wsparcie w nasze życie, doświadczamy akceptacji naszej istoty, rozkwitamy. Nasza miłość do kogoś uwalnia odwagę, byśmy stali się zdolni chronić ukochanego. Najbardziej odważna jest matka broniąca młodych.
  7. Miłość nie jest pożądaniem, nie jest zakochaniem, nie jest przywiązaniem. Można kochać bez posiadania, bez obecności. Miłość nie jest instynktem.
  8. Miłość nie niszczy cudzego JA i nie niszczy swojego JA, bo w miłości oba JA mają się spotkać w komunii. Miłość buduje w strukturach JA miejsce dla drugiego JA, aby zarządzające Ego wzięło drugie JA pod opiekę.
  9. Miłość i rozwój często pozostają w konflikcie, bo rozwój przekracza granice, a miłość akceptuje. Pozostaje druga droga dla miłości: akceptacji rozwoju. Wówczas miłość nie jest bierną akceptacją, a dynamicznym wsparciem rozwoju pozwalającym osiągać i budować lepszą rzeczywistość. Tylko taka miłość uskrzydla.
  10. Miłość możemy rozumieć jako stan człowieka i jako relację między dwojgiem ludzi. W pierwszym przypadku, człowiek zmienił się dla Miłości, wszedł w nowy stan, w drugim przypadku zmienia go relacja Miłości.

Dodaj komentarz