Miłość. Postulaty. Cz. 7

Opublikowane przez Jadwiga Magnuszewska
  1. Rezygnacja z prymatu JA w miłości nie przesuwa na kogoś innego decyzji, tylko w swoich decyzjach uznaje dobro ukochanego za nadrzędne, zgodnie z własnymi kryteriami. Oddanie decyzji w cudze ręce nie jest miłością, stajemy się wówczas bezwolni, a miłość jest podmiotowa.
  2. Jeśli chcemy kochać kogoś, musimy objąć tę osobę bezinteresowną troską, bez niej nie będzie miłości.
  3. Miłość nie musi być odwzajemniona, matka kocha autystyczne dziecko, zdarza się, że ktoś kocha w tajemnicy. Miłość jednostronna również przynosi korzyści psychiczne. Nazwałabym miłość ewolucyjnym narzędziem troski, które służy do wspierania osób dla nas ważnych. Zakochanie nie jest miłością, ono pożąda wzajemności, to nieodwzajemnione zakochanie jest źródłem cierpienia. Zakochanie jest pierwszym krokiem w procesie przekazania genów, musi mieć mocne narzędzia ‚przymusu’, byśmy dążyli do relacji, która skończy się wychowaniem potomstwa. Zakochanie bywa pierwszym krokiem do miłości.
  4. Miłość nie jest stopniowalna, lecz totalna. Nie można kochać częściowo. Częściowa, wybiórcza jest akceptacja, nie akceptujemy pewnych zachowań, ale jeśli kochamy, akceptujemy człowieka.
  5. Miłość własna nie realizuje się w sferze emocji, tylko w pełnym szacunku traktowaniu siebie, akceptacji, zaufaniu, zaspokajaniu swoich potrzeb. Miłość własna jest niezbędna, gdyż inspiruje innych do traktowania nas z szacunkiem. To bodziec, na który inni reagują.
  6. Uczucie miłości to nasz azyl.
  7. Sprawiedliwość przydziela według zasług, miłość przydziela według potrzeb.
  8. Miłość chroni przed zwątpieniem.
  9. Niepielęgnowana miłość wygasa.
  10. Niemiłość nie jest brakiem miłości, nie jest emocją sprzeczną. Niemiłość to stan, który wynika z braku doświadczeń miłości. Brak miłości jest związany z jej utratą, to inny stan.
  11. Smutek jest emocją straty. Miłość jest emocją bliskości. Wdzięczność jest emocją spełnienia.
  12. Dlaczego kochamy psy? Bo one kochają nas bezwarunkowo.

Dodaj komentarz