Przez mądrość do szczęścia

O zmęczeniu nie pisze się wierszy
Po co męczyć słuchaczy
Może nie będę pierwszy
Pisząc co zmęczenie znaczy

Nawet rym mi wyszedł niechcący
By czytających nie znudzić
Bo temat jest ściśle męczący
Człowieka więc trzeba pobudzić

Zmęczenie to takie zjawisko
Co w sposób iście tajemny
Energię spuszcza w urwisko
I zapał czyni daremnym

I człowiek jak zimna maszyna
Powtarza codzienną rutynę
Zmęczenie inwencję ścina
Jak pierwszy mróz koniczynę

Pracuje gdzieś poza sobą
Katorga go z sił wyżyma
Głupcem zostaje osoba
co złotą kurę zarzyna