Nadzieja. Postulaty. Cz. 4

Opublikowane przez Jadwiga Magnuszewska
  1. Bez nadziei na poprawę doświadczamy bezdennej rozpaczy. Jeśli znamy lub wyznaczamy granice nieszczęścia i karmimy się nadzieją na zmianę, jesteśmy w stanie wytrwać.
  2. Nadzieja przy braku sukcesów wyczerpuje się, zanika, a wraz z nią zanika wola walki. Receptą jest otwarcie nowego rozdziału, z innymi celami i nową nadzieją. Umiarkowany nastrój jest procesem, którym możemy sterować. Tylko zły nastrój przytłacza i niszczy naszą wolę. Nadzieja jest wiarą w historie z dobrym zakończeniem, A zakończenia ocenia umysł zgodnie ze stopniem realizacji celów wybranych przez umysł. Nie każdy nierealny cel jest nierealny cały czas, działając, zmieniamy warunki i coś staje się możliwe.
  3. Tymczasowo jesteśmy w stanie trudną sytuację zaakceptować, wiedząc, że się poprawi. To brak nadziei na poprawę dobija.
  4. Nadzieja jest matką zdesperowanych i marzycieli, troszczy się o nich w chwilach zwątpienia. Rozsądek podpowiada, że przychodzi czas, kiedy musimy opuścić jej gniazdo, by spotkać się twarzą w twarz z rzeczywistością.
  5. Nadzieja walczy ze śmiercią do końca, bez względu na rzeczywistość i często nadzieja zwycięża, bo każdy dzień może być początkiem nowej sytuacji. Nadzieja jest matką niepokornych.
  6. Nadzieja chroni przed załamaniem, ogranicza ją nasza odporność, wsparcie psychiczne wzmacnia naszą siłę przebicia, oczyszcza z negatywnych, blokujących myśli, uwalnia zasoby w realizacji celów. Człowiek silny psychicznie nie potrzebuje nadziei.
  7. Nadzieja na zbawienie czyni trudne życie znośniejszym, obiecuje nagrodę za dobre zachowanie w przyszłym życiu.
  8. Nadzieja nadaje życiu sens, poprzez podtrzymywanie jego wartości. Jeśli życie i to co robimy ma sens, chce nam się żyć i walczyć.

Dodaj komentarz