Przez mądrość do szczęścia

Wiem 
Jabłko spadając z drzewa
Upadnie na Ziemię
Zerwany kwiat zwiędnie na końcu

Nie wiem
Tak wiele nie wiem
Jak ślepiec odbijam się od zdarzeń
I spadam w przepaść 

I tylko Wiara buduje ląd
Na którym mogę oprzeć stopy 
I z poczuciem nieuzasadnionej pewności
Wyjść życiu na przeciw