Nie piszę o wierze w Boga, piszę o narzędziu poznawczym. Narzędziu, które w sytuacji braku wiedzy umożliwia działanie.
Historia powstania
Korzystałam z błysków świadomości i wierszy. Miałam mało materiału. Napisałam wcześniej krótki esej o wierze, wyciągnęłam z niego postulaty. Wiara nie jest trudna do zrozumienia, większość błędnie utożsamia wiarę z wiarą w Boga. To tylko jeden obszar, gdzie wiara funkcjonuje, nie poruszam go, od tego jest teologia. Obawiam się, że mam za mało materiału, by sformułować teorię, pozostańmy przy skojarzeniach. Skojarzenia są uwalniane stopniowo. To podejście nie wymaga idealności przedstawienia, można się mylić. W niektórych obszarach mogę się mylić, nie wyczerpywać tematu. Mogę zagwarantować jedno: inspirację. Moje doświadczenia twórcze pokazują, że mój umysł dojrzewa w kolejnych opisach tematu. Pisałam już o wierze, kiedyś, ślizgałam się po temacie. Postuluję, że opracowywanie kolejnych tematów, pogłębia zrozumienie w innych. Sieć podświadomej wiedzy uzgadnia się. Nowe, zdefiniowane pojęcia wymuszają na podświadomości pracę ze skojarzonymi pojęciami. Definicje się zmieniają, doskonalą. W kolejnym podejściu tworzę głębiej. Uwalniam treści, tworzę, jednocześnie przekształcam skojarzoną sieć znaczeń. Uwalnianie treści zajmuje mi dwa, trzy dni, potem już nie mam, co uwalniać, poprawiam tylko styl. Badacz pracuje latami nad wynikami. Pracuje w jednym obszarze, zniewolony przez metodologię. Ja, aby dojść do obecnych wyników, musiałam też tworzyć latami. Pierwszy tekst powstał, gdy mój syn miał cztery lata, teraz ma dwadzieścia jeden. Dlaczego ja jestem twórcza w tak wielu zagadnieniach, poruszam obecnie bardzo różne tematy. Zbudowałam wcześniej Panstrukturalną Teorię Wszystkiego, która przemeblowała mój umysł. Tworzę umysłem podświadomym, w którym fenomeny powiązane w rzeczywistości, są powiązane w mapie poznawczej w moim umyśle odzwierciedlającej rzeczywistość. Już dawno odkryłam, że sieciowość umysłu podświadomego pozwala z innej strony dojść do nowego odkrycia, zatem omijam blokady poznawcze.
Założenia
- Każdy w coś wierzy.
- Wiara jest korzystna w sytuacji niepewności, umożliwia działanie.
- Wiara może zniewalać.
- W wierze trzeba się utwierdzać.
- Wiarę wspiera współuczestnictwo, działa społeczny dowód słuszności.
- Niepotwierdzona wiara jest pierwszym krokiem do odkrycia.
- Wiara ma swoją przyczynę.
- Jako dorośli, jesteśmy odporni na wiarę innych ludzi, nie przejmujemy jej bezkrytycznie. Dzieci zostały wychowane w wierze, w okresie rozwojowym, w którym wierzy się autorytetowi rodziców.
- Wiara pojawia się w sytuacji budowania fundamentów pod działanie. Zaczynamy wierzyć w to, co nam wygodnie.
- Wiara zbudowana na sprzeciwie jest silniejsza.
Definicje
Wiara – to narzędzie poznawcze, którego funkcją jest umożliwienie działania w sytuacji braku wiedzy.
Niewiara – to nie jest przeciwieństwo wiary. Niewiara to wątpienie.
Wątpienie – to labilność przekonań. Chwiejemy się między jedną racją, a drugą.
Przez mądrość do szczęścia 