Wiara. Postulaty. Cz. 3

Opublikowane przez Jadwiga Magnuszewska
  1. Wiara w dobro i szczęście jest filtrem postrzegania. Dostrzegamy to, w co wierzymy, bo zgodnie z filtrami interpretujemy fakty. To na czym się skupiamy, tego doświadczamy, inne nam umyka. Stąd nie tworzymy świata swoimi myślami, jak głoszą niektórzy, tworzymy swoje doświadczanie świata.
  2. Wiara poprzedza naukę. Jest procesem mentalnym, zbudowanym na produktach wyobraźni. Wiara towarzyszy nam w wielu dziedzinach życia, wypiera wątpliwość blokującą działanie.
  3. Przedmiotem wiary są byty i procesy, których nie napotkaliśmy. Potrzebujemy jakiegokolwiek potwierdzenia, by działać, więc wykorzystujemy wiarę. Zaufanie natomiast mamy do bytów, procesów realnie istniejących, muszą być one przewidywalne w jakimś zakresie. Wiara to proces nie mający podstaw. Zaufanie zdobywamy na podstawie rzetelnych faktów.
  4. Wiara jest ucieczką przed zwątpieniem, które blokuje działanie. Ludzie wierzący są odporni na sprzeczne z wiarą argumenty. Zwątpienie jest stanem niewygodnym, zmuszającym do poszukiwań prawdy.
  5. Optymista wierzy w dobre zakończenia, dlatego podejmuje działania, które często kończą się sukcesem. Pesymista widzi przeszkody, szuka rozwiązań problemów, nie sięga po cele trudne, przytłaczają go przewidywania. Pesymista sprawdzi się na stanowiskach kontroli. Optymista na stanowiskach kreatywnych. Realista na stanowiskach kierowniczych, ktoś musi pogodzić sprzeczne poglądy.
  6. Wątpliwość jest narzędziem poznania, wiara jest narzędziem działania. Każde ma swoje miejsce. Bez poznania działanie będzie ślepe, przynoszące szkody. Bez wiary będziemy blokowani przez chwiejność. Nawet błędne podejście jest lepsze niż ustawiczne wątpliwości. Działanie przynosi zmianę i otwiera nowe możliwości.
  7. Wiara jest etapem przejściowym między niewiedzą, a udowodnioną wiedzą.
  8. Wiara a zaufanie. Te dwa zjawiska mają inną przyczynę i inny obszar obowiązywania. Nie mogą być tym samym. Zaufanie budowane jest na bazie dobrych doświadczenia i lojalności. Zaufanie istnieje w sferze emocjonalnej.
    Wiara powstaje jako narzędzie w sferze poznawczej.
  9. Wiara tworzy fundament, nadzieja uwalnia potencjał, miłość burzy mury.
  10. Tam, gdzie nie ma wiedzy, wchodzi wiara, pewność niepoparta faktami.
  11. Wiara w siebie nie musi mieć podstaw, otwiera drzwi do nowych światów z których możesz czerpać garściami i niemożliwe uczynić możliwym. Wierząc w siebie nie zmienisz świata, ale odblokujesz swój potencjał.
  12. Zwątpienie jest hamulcem działania, blokuje aktywność w sytuacji wymagającej podjęcia decyzji.
  13. Miłość oczyszcza, wiara dodaje sił do walki, nadzieja podtrzymuje na duchu.
  14. Oporna na zmiany wiara buduje wspólnotę ociemniałych, walczy z racjonalnością prawem tradycji.

Dodaj komentarz