Doświadczenie. Postulaty. Cz. 2

Opublikowane przez Jadwiga Magnuszewska
  1. Doświadczenie, przez wielowymiarowy kontakt, dostarcza puli bodźców, na które reagujemy. Nasze reakcje mogą nas uczyć. Błędna reakcja nie jest zła, jeśli poddajemy ją refleksji. Błąd dokładniej i szerzej uczy niż sukces, gdyż wymusza zagłębienie się w sytuacji. Postuluję, że uznany błąd uruchamia odczucia, które zmuszają do działania.
  2. Doświadczenie jest treningiem umiejętności. Realizacja złożonych rozwiązań wymaga używania umysłu podświadomego, sieciowego.
  3. Relacja mistrz-uczeń jest skuteczniejsza niż wdrażanie przeczytanych rozwiązań. Ludzie lubią oglądać programy o gotowaniu, obraz zawiera więcej ważnych szczegółów niż przepis w książce. W pieczeniu ciast ważne bywa utrzymanie tego samego kierunku mieszania, lub niskiej temperatury. To są ważne szczegóły przekazywane przez praktyka.
  4. Aby uruchomić pogłębione zrozumienie, należy świadomie towarzyszyć zmianom.
  5. Mechanizmy przewidywania, uzupełniania historii są aktywizowane przez doświadczanie. Czy zwykły komunikat je aktywizuje? Czy muszą być spełnione specjalne warunki? Postuluję, że konieczny jest trening tych umiejętności. Doświadczenie jest całością, która wbudowuje się w struktury wiedzy. Komunikat zostaje zapisywany w pamięci bitmapowej, trwałej.
  6. Symulacja przybliża doświadczenie, jest uboższa na poziomie emocjonalnym, nie jest wyzwaniem, więc nie uruchamia zasobów głębokich.
  7. Jak skorzystać z doświadczenia? Sprawdzać reakcje środowiska i reakcje własne na sytuację doświadczaną. Testować różne wpływy, przez poddawanie bohaterów sytuacji różnym zachowaniom.
  8. Doświadczenie stawia przed uczestnikiem wyzwanie, jest spotkaniem z nową sytuacją. Wyzwanie uruchamia zasoby niedostępne w sytuacjach znanych.
  9. Jeśli człowiek doświadcza, gdy jest w kontakcie, jest świadomy. Część doświadczeń realizuje się na poziomie podświadomym.
  10. Doświadczenie jest trwalsze niż wiedza wyuczona.

Dodaj komentarz