Przez mądrość do szczęścia

Osoby nieinteligentne działają w trybie problemów. Niechętne, przymuszane, narzekające, zniewolone przez obowiązki. One nie zdobywają świata, one wegetują, pracują dla pieniędzy.
Osoby pragmatyczne działają w trybie zadaniowym, definiują problem, ustalają strategię rozwiązania, realizują strategię, osiągają cele. One zarabiają pieniądze i mają satysfakcję z osiąganych sukcesów.
Osoby inteligentne działają w trybie wyzwań. Definiują problem, ustalają strategię rozwiązania, realizują strategię, osiągają cele. Co zatem ich różni od pragmatyków? Ich wyzwanie uskrzydla, dochodzą dalej niż cel, pozwalają się nieść na fali „przeznaczenia”. One zarabiają pieniądze i mają satysfakcję z osiąganych sukcesów. One zmieniają codzienność w dobre doświadczenia. One przesuwają świat w dobrą stronę, są pozytywnymi narzędziami ewolucji.
Gdzie jest marzenie w tym modelu? Marzenie to etap osiągania trudnych celów. Marzenie jest nierealne, marzenie mobilizuje ukryte zasoby, marzenie aktywizuje szeroką paletę zachowań, które niemożliwe, czynią możliwym, bo my się zmieniamy, bo środowisko się zmienia, bo wynajdujemy skuteczną strategię.