Przez mądrość do szczęścia

Uciekam od siebie
W niepokój dnia
Uciekam od głęboko ukrytego Bólu
Uciekam od Lęku
Zanurzam się 
W zewnętrznych zdarzeniach
Często po to, by nie czuć

Mogę jeszcze 
Oswoić Ból
Oswoić Strach
Zaakceptować rzeczywistość
Zaakceptować nie po to 
By zło triumfowało
Lecz po to, by Ból i Lęk
Nie paraliżowały mnie 
W walce ze złem

Kiedy oswoję Ból
Kiedy oswoję Lęk
Zanurzę się w Spokoju
Nieśmiałe Uczucia
Dotąd spychane
Rozkwitną na płótnie Świadomości

Będę dotykać smaków 
Wewnętrznego Orientu
Celebrować taniec fal
A gdy fale ucichną
Zanurzę się w Ciszy
I będę celebrować Ciszę