Wprowadzę dwa pojęcia „prawdę potoczną” i „prawdę bezwzględną”. Prawda potoczna to jest to, co powszechnie funkcjonuje, mówię zgodnie z moją wiedzą, więc mówię prawdę (prawdę potoczną). Mamy dwa różne pojęcia: kłamstwo i nieprawdę. Mówimy nieprawdę, gdy głosimy komunikat niezgodny z prawdą bezwzględną, mówimy kłamstwo, gdy mówimy świadomie niezgodnie z posiadaną wiedzą. Dlaczego jest popularne stwierdzenie, że każdy ma swoją prawdę? Każdy ma swoją wiedzę, czyli zapisy w pamięci odzwierciedleń napotykanej prawdy. Co zatem napotykamy, jak zdefiniować Prawdę, czyli to co spotykamy? Niestety prawdą nie jest to, co spotykamy, bo działają nasze filtry i ograniczenia. My spotykamy tylko to, co znamy, to czego nie znamy, jest szumem.
Czym zatem jest Prawda bezwzględna? Według mojej Panstrukturalnej Teorii Wszystkiego (PSTeorii) prawda bezwzględna to „wszystko to co jest”, cała rzeczywistość. Żaden wycinek, fragment rzeczywistości już nie jest prawdą, bo jest pozbawiony wpływów, które go zmieniają. A my poznajemy świat fragmentarycznie, więc nie mamy szans poznać prawdy. W PSTeorii mówię: poznajemy przybliżenia fragmentów Prawdy bezwzględnej.
Potocznie popełniamy błąd, za prawdę indywidualną uznajemy indywidualną opinię, nawet nie indywidualną wiedzę. Wiedza prywatna to reprezentacja rzeczywistości zapisana w naszej pamięci, a opinie tworzymy na bieżąco w rozmowie.
Jest jeszcze wiedza powszechna, współdzielona, zebrana w podręcznikach. Nawet jej nie posiadamy, nasza pamięć się zaciera, wyuczona wiedza zanika. Wiedza bierna podręcznikowa przechodzi w wiedzę czynną stosowaną, która ma komponent nieświadomy, więc potocznie nie jest uznawana za wiedzę. Ja rozróżniam wiedzę jawną, świadomą i wiedzę niejawną podświadomą.
Na podejmowane decyzje ma wpływ bezpośredni wiedza świadoma, kiedy wiemy, dlaczego postępujemy w taki sposób. Na podejmowane decyzje ma wpływ wiedza podświadoma, zapośredniczona przez emocje i przez coś, co nazywam przeczuciem.
Przez mądrość do szczęścia 