Przez mądrość do szczęścia

myślę, więc mnie nie ma
jest tylko potok obrazów
szum spadających słów
za kotarą których 
ukrywa się JA

myślę, więc składam
obraz świata 
z poplamionych złudzeniem
kawałków lustra

patrzę, lecz nie widzę
dotykam, lecz świat mi umyka
ślepe palce toną we mgle

myśl przepływa
jak chmura zasłania 
słońce świadomości

pozwalam jej odpłynąć
beze mnie

jestem wolny
od przywiązania do myśli
zanurzony w słońcu jestem