Przez mądrość do szczęścia

Uważność. Świadomość. Uczenie się ciszy. Chwytanie intuicji. To są warunki ujawniania wiedzy niejawnej. Jak nie jestem świadomy, to jestem ślepy. Jak nie doświadczam myślowej i emocjonalnej ciszy, to nie ma przestrzeni, w której pojawi się nowe.
Jak nie zauważam i nie chwytam strzępów informacji (często bezsensownych), które pojawiają się na granicy świadomości, to nie mam dostępu do intuicji. Strzępy uruchamiają sieć skojarzeń, są inspiracją. Ja strzępy ubieram w zdania i mam postulaty. Oczywiście potem patrzę krytycznie na zapisane treści, kasuję małowartościowe. Ja już jestem na wyższym poziomie rozwoju poznawczego, moja wrażliwość poznawcza już na etapie wzbudzenia sieci odrzuca mało wartościowe stwierdzenia. Skąd to wynika? Treści wartościowe są w wiedzy niejawnej powiązane szeroko z innymi pojęciami. W wiedzy niejawnej nie ma treści wyobrażonych i złudzeń, są tylko strukturalne modele napotkanej rzeczywistości w formie niesformułowanej, niepełnej. Jak wzbudzam jedno skojarzenie, wzbudza się dowiązana sieć. Pewien poziom wzbudzeń przekracza normę wskaźnika nowego odkrycia, myślę że dzieje się to na poziomie chemicznym. Ja zaktywizowany wskaźnik odczuwam, wiem, że ta treść jest wartościowa, bo ma wiele powiązań.