Przez mądrość do szczęścia

pokłonię się Ciszy
z szacunkiem
bez zobowiązań
– pod tym warunkiem

zanurzę się w Ciszy
bez Celu
zrobię to 
na co stać niewielu

i kiedy tak będę trwać
w Pustce i Ciszy
moje ucho wewnętrzne 
usłyszy

pierwotną mądrość
niewiedzy
która czasem
z ust dzieci płynie

i na tym zaczynie
zacznę zrozumienie
rozwijać

tylko wówczas
gdy z szumem
będę się mijać